آموزه هايي از قرآن و حديث
(١)
سرآغاز
٩ ص
(٢)
درس اول قرآن پيام هدايت     
١٣ ص
(٣)
      نگاهى به تاريخ تدوين قرآن كريم     
١٧ ص
(٤)
درس دوم ادب تلاوت     
١٩ ص
(٥)
      نگاهى به تفسير الميزان     
٢٤ ص
(٦)
درس سوم حديث ترجمان وحى     
٢٧ ص
(٧)
      نگاهى به تفاسير روايى شيعه     
٣١ ص
(٨)
درس چهارم تجلّى قرآن و حديث در ادب پارسى     
٣٣ ص
(٩)
      نگاهى به تفاسير روايى اهل سنّت     
٣٩ ص
(١٠)
درس پنجم ويژگى  هاى دين اسلام     
٤١ ص
(١١)
      نگاهى به تفاسير فارسى     
٤٥ ص
(١٢)
درس ششم دانش و انديشه     
٤٧ ص
(١٣)
      نگاهى به كتب اربعه     
٥١ ص
(١٤)
درس هفتم ايمان     
٥٣ ص
(١٥)
      نگاهى به صحاح ستّه     
٥٧ ص
(١٦)
درس هشتم حق  گرايى     
٥٩ ص
(١٧)
      نگاهى به بحارالأنوار     
٦٣ ص
(١٨)
درس نهم حقوق انسان     
٦٥ ص
(١٩)
      نگاهى به نهج  البلاغه     
٦٩ ص
(٢٠)
درس دهم حقوق متقابل والدين و فرزندان     
٧١ ص
(٢١)
      نگاهى به تُحَفُ الْعُقول     
٧٥ ص
(٢٢)
درس يازدهم دعا     
٧٧ ص
(٢٣)
      نگاهى به صحيفه سجاديه     
٨١ ص
(٢٤)
درس دوازدهم نماز     
٨٣ ص
(٢٥)
      نگاهى به امالى نويسى     
٨٧ ص
(٢٦)
درس سيزدهم محبت     
٨٩ ص
(٢٧)
      نگاهى به اربعين نويسى     
٩٣ ص
(٢٨)
درس چهاردهم رفق و مدارا     
٩٥ ص
(٢٩)
      نگاهى به ميزان الحكمة     
٩٩ ص
(٣٠)
درس پانزدهم كار و تلاش     
١٠١ ص
(٣١)
      نگاهى به الحياة     
١٠٥ ص
(٣٢)
واژه نامه     
١٠٧ ص
(٣٣)
پيوست  ها     
١١٣ ص
(٣٤)
            الف) پايگاه  هاى قرآنى و حديثى در اينترنت     
١١٣ ص
(٣٥)
            ب) نرم افزارهاى قرآنى و حديثى     
١١٤ ص
(٣٦)
            ج) فرهنگ  ها     
١١٥ ص
(٣٧)
منابع     
١١٧ ص

آموزه هايي از قرآن و حديث - دیاری بیدگلی، محمدتقی - الصفحة ٥٤ - درس هفتم ايمان     

   برخورد سيدرضى (م. ٤٠٦ هـ . ق.)، دانشمند بزرگ اسلامى و مؤلّف گران قدر نهج البلاغة، با ابواسحاق صابى، فيلسوف غيرمسلمان، نمونه اى ياد كردنى از ارج و احترامى است كه اسلام نسبت به دانشوران هر كيش و آيين مى گذارد. ابواسحاق در حدود سال ٣٨٤ هــ . ق. از دنيا رفت و سيدرضى در رثاى او قصيده اى عالى سرود. وقتى برخى علت اين كار را از او پرسيدند، فرمود: إنَّما رَثَيْتُ فَضْلَه; من او را به خاطر دانشش مرثيه گفتم.[١]

   در ادامه، مشام جانمان رابا گل چينى از قرآن و حديث درباره دانش و انديشه، معطّر مى سازيم:

قرآن

﴿(أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الاْخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الاَْلْبابِ)[٢]

   ﴿(لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلال مُبِين)[٣]

   ﴿(...يَرْفَعِ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجات...)[٤]

حديث

قَالَ عليّ(عليه السلام): كُلُّ وِعَاء يَضِيقُ بِمَا جُعِلَ فِيهِ إِلاَّ وِعَاءَ الْعِلْمِ فَإِنَّهُ يَتَّسِعُ بِهِ.[٥]

   عنه(عليه السلام): مَنْ مَشَى فِي طَلَبِ الْعِلْمِ خُطْوَتَيْنِ وَ جَلَسَ عِنْدَ الْعالِمِ ساعَتَيْنِ وَ سَمِعَ مِن الْمُعَلِّمِ كَلِمَتَيْنِ أَوْجَبَ اللّهُ لَهُ جَنَّتَيْنِ كَما قَالَ اللّهُ تَعالى: ﴿(وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ[٦])[٧]


[١] جهت مطالعه ر. ك: مجموعه آثار، مرتضى مطهرى، ج ١٨ (داستان راستان)، ص ٣٣٤ ـ ٣٣٥.

[٢] الزُّمَر(٣٩): ٩.

[٣] آل عِمرَان (٣): ١٦٤.

[٤] المجَادلة (٥٨):١١.

[٥] نهج البلاغة، كلمات قصار ١٩٦.

[٦] الرّحمن (٥٥): ٤٦.

[٧] إرشادالقلوب، ج ١، ص ١٩٥.