در قرآن مجيد كه اصيل‌ترين تعليمات اسلامى است، درباره فداء هيچ‌يك از پيامبران و غير آنها سخنى به ميان نياورده است، هيچ‌كس را به جرم گناه ديگرى گناهكار نمى‌داند. جمله «لَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى‌» در پنج سوره قرآن تكرار شده است. [١]

از سويى وسيله نجات و آمرزش و دخول در بهشت جاودان را ايمان و عمل صالح معرّفى مى‌كند. اين موضوع در متجاوز از سى آيه قرآن به تعبيرات مختلف بيان شده است، از جمله در آيات زير:

- «وَالَّذِينَ ءَامَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ». [٢]

- «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ ءَامَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِيمٌ». [٣]

- «فَأَمَّا الَّذِينَ ءَامَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِى رَحْمَتِهِ». [٤]

و از سوى ديگر، نجات انسان‌ها و امّت‌ها را در گرو اعمالشان مى‌داند و پاداش‌هايى كه به آنها داده مى‌شود به تناسب همان اعمال‌

[١]. سوره‌هاى انعام آيه ١٦٤، اسراء آيه ١٥، فاطر آيه ١٨، زمر آيه ٧، نجم آيه ٣٨.

[٢]. ترجمه: «و كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردند، آنان اهل بهشت‌اند». سوره بقره، آيه ٨٢.

[٣]. ترجمه: «خداوند به آنها كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردند، وعده آمرزش و پاداشى بزرگ داده است». سوره مائده، آيه ٩.

[٤]. ترجمه: «امّا كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند، پروردگارشان آنان را در رحمت خود وارد مى‌كند». سوره جاثيه، آيه ٣٠.