و نيز مى‌خوانيم: «او امّت خويش را از گناهان خداوند رهانيد». [١] اين معنى در رساله‌هاى شاگردان و رسولان مسيح به صورت روشن‌ترى بيان شده است. در رساله يوحنّا مى‌خوانيم: «اوست كفّاره به جهت گناهان ما، نه گناهان ما فقط بلكه به جهت تمام جهان». [٢]

در رساله پولس به عبرانيان نيز چنين آمده است: «چون طهارت گناهان را به اتمام رسانيد به دست راست كبريا در اعلى علّيّين نشست». [٣]

حتّى برخى نويسندگان معروف مسيحى، مانند مستر هاكس امريكايى، مدّعى‌اند كه: در شرايع يهود مطالب مهمّ بسيارى يافت مى‌شود كه اشاره به مبدأ و منبع فدايى مى‌باشد كه مسيح آن را به عمل آورده، تكميل نمود. يعنى در وقتى كه خود را از براى رفع هر قيد و هر مسؤوليّتى فديه گذرانيد تا هر كسى كه در تحت غلامى و بندگى گناه است آزاد سازد و شرط اين آزادى اين بود كه شخص گناهكار، فادى خود را با تمام دل قبول كند و قلباً به وى ايمان آورَد». [٤]

اين نكته نيز روشن است كه طبق منابع مسيحى، همه گناهكار

[١]. همان، باب ١، جمله ٢١.

[٢]. رساله يوحنّا، باب ٢، جمله ٢.

[٣]. رساله پولس، باب ١، جمله ٣.

[٤]. قاموس مقدّس، ص ٦٤٦.