«چگونه كاتبان مى‌گويند مسيح پسر داوود است ... خود داوود او را خداوند مى‌خواند، پس چگونه او را پسر مى‌باشد (يعنى پسر او مى‌باشد) و عوام النّاس كلام او را به خشنودى پذيرفتند». [١]

همين مطلب در انجيل متّى درباره عيسى نقل شده، آنجا كه مى‌گويد: «عيسى از ايشان پرسيده، گفت: درباره مسيح چه گمان مى‌بريد؟ او پسر كيست؟ بدو گفتند: پسر داوود! گفت: پس چطور داوود در روح او را خداوند مى‌خواند چنانكه مى‌گويد: خداوند به خداوند من گفت: به دست راست من بنشين تا دشمنان تو را پاى‌انداز تو سازم، پس هرگاه داوود او را خداوند مى‌خواند چگونه پسرش مى‌باشد». [٢]

نظير اين تعبير در اناجيل ديگر نيز وجود دارد. زننده بودن اين تعبير جاى ترديد نيست، چه اينكه ظاهر آن شرك آشكار و دعوى الوهيّت مسيح است.

٢. در انجيل يوحنّا تبديل شدن آب به شراب ناب را از نخستين معجزات مسيح معرّفى مى‌كند، آنجا كه مى‌گويد: «عيسى و شاگردانش را نيز به عروسى دعوت كردند و چون شراب تمام شد مادر عيسى بدو گفت شراب ندارند. (تا آنجا كه مى‌گويد) عيسى بديشان گفت: قدح‌ها را از آب پر كنيد و آنها را لبريز كردند

[١]. انجيل مرقس، باب ١٢، جمله‌هاى ٣٥- ٣٧.

[٢]. انجيل متّى، باب ٢٢، جمله‌هاى ٤٤ و ٤٥.