اناجيل رخ داده باشد مسلّماً مربوط به قبل از آن زمان است؛ بنابراين، اناجيل موجود كه عيناً همان اناجيل زمان نزول قرآن است، از نظر مسلمانان بايد محترم شمرده شود.

قرآن در آيه ٤١ سوره بقره مى‌فرمايد: «مُصَدّقًا لِّمَا مَعَكُمْ» و در آيات بسيارى از جمله ٨٩ و ١٠١ سوره بقره مى‌فرمايد: «مُصَدّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ» و در آيه ٤٨ سوره مائده مى‌فرمايد: «وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقّ مُصَدّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ».

پاسخ‌

برخى بزرگان‌ [١] در پاسخ آياتى كه تعبير به‌ «مُصَدّقًا لِّمَا مَعَكُمْ» يا «مُصَدّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ» شده است فرموده‌اند كه منظور اين است: «كَوْنُهُ مُصَدّقاً لِما مَعَ اهلِ الكِتابِ مِنَ التَّوحيدِ وَبُطلانِ الثَّنَوِيَّةِ وَمِن الإعتقادِ بِالوَحىِ وَنُبُوَّةِ الأنبياءِ وَالصَّالِحينَ وَنُزُولِ الكُتُبِ المُقَدَّسَةِ وَيَومِ القِيامَةِ».

مختصر اينكه قرآن مجيد اصول معارف حقّه دينى را كه اهل كتاب با آن آشنايى داشتند تصديق مى‌كند بدين‌رو «لِما مَعَهُم» فرموده، نه لِما مَعَهُم مِنَ الكِتابِ.

سپس شاهدى بر اين مطلب ذكر كرده، مى‌گويد: اينكه قرآن چگونه ممكن است تمامى مندرجات تورات و انجيل موجود را تصديق كند با اينكه در آيات خود ضمن بيان سرگذشت پيامبران‌

[١]. علّامه بلاغى در الرحلة المدرسيه.