عقيده يك مسلمان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٢ - ٦- وسايل پيشبرد هدف او
قيد و شرطى را به رسميّت نمىشناسند و استفاده از هر نوع وسيلهاى را اعم از اين كه مشروع و خردپسند باشد يا نامشروع، مباح مىشمرند و مفاهيمى همچون عدالت، راستى، و امانت را هنگامى كه در جهت مخالف هدفشان قرار بگيرد زير پا مىگذارند در زمره پيامبران دروغين هستند.
امّا پيامبران راستين، هيچ گاه چنين نيستند آنها يك سلسله اصول اساسى را كه به آن پاى بندند و ايمان دارند و طرح ريزى كردهاند در جنگ و صلح، در خشم و آرامش، در سختيها و آسانيها محترم مىشمارند و هرگز از آنها عدول نمىكنند.
هيچ گاه در مواقع خطر و احتمال شكست متوسّل به امور غير انسانى و غير منطقى نمىشوند و به هنگام پيروزى اصول عدالت را درباره دشمن فراموش نمىكنند. اين دستور آسمانى پس از پيروزى محمّد صلى الله عليه و آله بر نيرومندترين پايگاههاى مكّه نازل گرديد.
«وَلَايَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَنْ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامَ أَنْ تَعْتَدُوا؛ دشمنى با مردمى كه شما را از زيارت مسجد الحرام باز داشتند نبايد موجب تعدّى شود» [١].
و در آيه ١١ سوره مائده مىخوانيم: «اى مؤمنان براى خدا قيام كنيد و به عدل و داد گواهى دهيد و دشمنىها و كينهها هرگز مانع اجراى عدالت شما نگردد، عدالت كنيد كه به پرهيزگارى نزديكتر است، و پرهيزگار باشيد خدا به اعمال شما آگاه است».
با توجّه به اين كه دو آيه در سوره «مائده» يعنى آخرين سورهاى كه بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شده مىباشد، يعنى در هنگامى كه او به اوج قدرت رسيده بود و مىتوانست هر گونه انتقامى را بگيرد اين حقيقت روشنتر مىشود، كه او براى پيشبرد هدف خويش از آنچه خلاف اصول انسانى بود استفاده نكرد.
دستوراتى كه به سربازانش هنگام نبرد مىدهد كه:
«اى مردم هيچ گاه گرد مكر و فريب نگرديد، كشتگان را مورد هتك قرار ندهيد، و چشم و گوش آنها را نبريد، پيران و كودكان را به قتل نرسانيد، درختان را از ريشه نكنيد، نخلستانها را مسوزانيد، هرگز آبهاى دشمن را به زهر آلوده نسازيد» ... گواه اين مدّعاست.
[١]. سوره مائده، آيه ٢.