عقيده يك مسلمان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٣ - ٧- ايمان آورندگان به او چه كسانى بودند؟
و نيز دستوراتى كه على عليه السلام شاگرد بزرگ مكتبش به سربازانش مىداد همه گواه ديگرى محسوب مىشود. امام على عليه السلام به سربازانش هنگام حركت براى ميدان جنگ مىفرمود: «شما هرگز به جنگ دست نزنيد تا دشمن شروع كند ... و هنگامى كه به فرمان الهى سپاه دشمن رو به هزيمت نهاد فراريان را مكشيد، افرادى كه تسليم شدند به قتل مرسانيد، متعرّض مجروحان نگرديد و از آنها انتقام نگيريد.
هرگز زنان دشمن را آزار ندهيد اگر چه به شما بد و ناسزا گويند و به امرا و پيشوايانتان دشنام دهند» [١].
و نيز در تاريخ زندگى پيامبر صلى الله عليه و آله نوشتهاند كه هنگام فتح مكّه يكى از فرماندهان لشكرش شعارى داد كه «امروز روز انتقام و ذلت دشمنان ماست «پيامبر پس از بركنار ساختن آن فرمانده دستور داد شعارى دهند كه «امروز روز عفو و گذشت و عزت آنهاست».
اينها و نمونههاى ديگر به ما مىفهماند كه او در پيشبرد هدفش از وسايلى استفاده مىكرد كه مشروع و مطابق خرد بوده است نه همچون پيامبران دروغين و افرادى كه به دروغ خود را مصلح مىناميدند، كه براى پيشبرد نقشه خود از اصل «الغايات تبرد الوسائط» يعنى هدفها، استفاده از هر گونه وسيله تجويز مىكند «و يا از اصل» آنچه به پيروزى انقلاب (پرولتاريا) كمك كند همان اخلاق است استفاده مىكنند.
٧- ايمان آورندگان به او چه كسانى بودند؟
اكنون به خاصان و رازداران و شاگردان اصلى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نگريم در رأس آنها على عليه السلام و بعد سلمان، ابوذر، مقداد و عمار را خواهيم يافت، مردانى باهوش، شجاع، از خود گذشته، وفوق العاده پاك كه باور نمىشود بدون يافتن حق به كسى ايمان بياورند.
بعلاوه در ميان ياران او كسانى بودند كه از نظر مادى و سطح زندگى پايين بودند، و لذا عدّهاى ثروتمند به پيامبر مىگفتند كنارهگيرى ما از تو
[١]. نهج البلاغه، بخش دوّم، فرمان ١٤.