عقيده يك مسلمان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦١ - حوادث و بلاها چگونه با عدالت سازگار است؟
حادثه قضاوت كنيم بايد تمام آثار اين حادثه را در تمام طول تاريخ گذشته و آينده نسبت به تمام مكانها و موجودات در نظربگيريم آن گاه قضاوت كنيم، اگر ديديم اين حادثه در مجموعه جهان هستى (در تمام اعصار و در تمام مكانها) زيانش از منافعش بيشتر است مىتوانيم به آن عنوان «بلا» و «حادثه» زيان بخش بدهيم، و الّا بايد از قضاوت قطعى خوددارى كنيم.
در نظر بگيريد نسيمى مثلًا از سواحل درياى عظيم هندوستان برخاسته و مقدارى بخار آب همراه خود حركت داده، هواى منطقههاى ساحلى را به صورت خفقان آورى درآورده كه همه ساحل نشينها مىگويند چه هواى بدى است؟
اين نسيم به جريان خويش ادامه مىدهد، به نقاط خشك و سوزان كه مىرسد گرماى هوا را تخفيف مىدهد، روح مردم را شاد مىسازد. كم كم تندتر مىشود، ابرها را به حركت در مىآورد هوا به شدت سرد مىشود، رعد و برق ظاهر مىگردد باران نافعى مىبارد و كشاورزان مناطق وسيعى از اين نعمت بزرگ خوشحال مىشوند، ولى اين هوا در يك لحظه به اوج شدّت مىرسد، به دهكدهاى حمله مىشود خانههايى را خراب كرده، درختان را شكسته و به مزارع و باغها آسيب مىرساند.
حالا اگر درباره اين نسيم از مردم بپرسيم مردم هر منطقه يك نوع قضاوت مىكنند بعضى به طور مطلق آن را نعمت بزرگ و بعضى آن را «بلا» مىنامند.
اين جاست كه مىبينيم افراد، مقياس سنجش را سود و زيان خود قرار دادهاند در حالى كه چنين قضاوتى مسلّماً نادرست است.
بنابراين كسانى كه از تمام زمانها و مكانها مطّلع نيستند نمىتوانند درباره هيچ حادثهاى به طور قطع قضاوت كنند كه اين با عدالت نمىسازد.
٢- بعضى نعمتها را بلا مىناميم
احساس درد كه با يك مطالعه سطحى بسيار ناگوار است و انسان با خود مىگويد چه مىشد رشته حساس (سلسله اعصاب) وجود نداشت كه با يك سردرد آن قدر ما به زحمت بيفتيم، اگر اين سلسله اعصاب نبود ما راحت