عقيده يك مسلمان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٧ - فرمان عمومى عدالت
فرمان عمومى عدالت
انسان در چهار دادگاه در همين جهان محاكمه مىشود ولى دادگاهى بسيار بزرگتر در پيش دارد، اگر اين دادگاه بزرگ رستاخيز وجود نداشته باشد عدالت پروردگار مفهومى نخواهد داشت.
انسان در برابر خلافكاريها و بيدادگريها و آلودگيها در «چهار دادگاه مختلف» در همين جهان مجازات و محكوم به پرداختن جريمههاى سنگينى مىشود كه «نخستين» آنها دادگاه اسرارآميز «وجدان» است كه بسيارى از حسابها را تصفيه مىكند.
و «دوّمين» آنها دادگاه «آثار طبيعى عمل» است كه مخصوصاً در گناهانى كه جنبه «همگانى» به خود مىگيرد خيلى زود تأثير اين دادگاه آشكار مىگردد.
تاريخ عبرتانگيز بشر مملوّست از سرنوشت دردناك ملتهايى كه بر اثر ظلم و ستم و تبعيض، و دروغ و خيانت و نفاق و تنبلى در مدّت كوتاهى طومار زندگيشان در هم پيچيده شد و به كلّى متلاشى شدند.
«سوّمين» دادگاه، دادگاه «مكافات عمل» است از همه اين دادگاهها اسرار آميزتر است و گاهى روابطش ناشناخته گويا قضات اين دادگاه در پشت درهاى بسته به دادرسى مىنشينند و احكام قاطعى صادر مىكنند و به شكل اسرارآميزى نيز اجرا مىگردد.
ما نمىتوانيم انكار كنيم كه در زندگى خود بارها به چشم ديدهايم يا در صفحات تاريخ خواندهايم كه افراد فاسد، و منحرف و بيدادگر در پايان كار، چنان در آتش مكافات سوختند كه براى هيچ كس قابل پيش بينى نبود.