عقيده يك مسلمان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٣ - به سوى شناسايى قرآن
جاى تحصيل نبود و دانشمندى در آن وجود نداشت.
سفرهاى پيامبر صلى الله عليه و آله به خارج هم آن قدر كوتاه مدّت و پر مشقّت بود كه احتمال تحصيل وى در آن مسافرتها مساوى صفر است.
چگونه ممكن است كسى درس خوانده باشد و مرتب خود را «امى» معرفى كند و به او اعتراض نكنند، و چگونه مىشود مردم خود و استادش را نشناسند. قرآن روى كلمه «امى» يعنى درس نخوانده در مورد پيامبر اسلام مكرّر تكيه كرده است [١] و نيز صريحاً مىگويد:
«وَ مَا كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِه مِنْ كِتَابٍ وَ لَاتَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذَا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُونَ» [٢]
«پيش از اين كتابى نمىخواندى و چيزى با دست خود نمىنوشتى تا مايه ترديد و شك گمراهان گردد».
چنين كسى از چنان محيطى به پاخاست و كتابى آورد كه وضع آن محيط آشفته، فقير، تاريك، محروم و پرهرج و مرج را به كلّى دگرگون ساخت و هر شنوندهاى را مسحور و مجذوب خود نمود.
و با صراحت و قاطعيت همراه با «تشويق» و «تحريك» همه را دعوت به مبارزه كرد. جملاتى در دعوت به مقابله در قرآن ديده مىشود كه بايد به اصطلاح معمولى به «رگ غيرتشان» برخورد كرده باشد و اگر مىتوانستند مثل آن را آورده باشند ولى نياوردند.
مثلًا در اين آيه مىخوانيم:
«بگو اگر تمام جهانيان اجتماع كنند مانند قرآن بياورند نمىتوانند، اگر چه نهايت همكارى و همفكرى را به خرج بدهند». [٣]
و در آيه ١٣ و ١٤ سوره هود شرايط مبارزه را سبكتر گرفته و مىفرمايد: «مىگويند: اين آيات را به خدا بسته (ساختگى است) بگو (اگر چنين است) شما هم ده سوره ساختگى مانند آن بياوريد، و غير از خدا هر كسى را مىتوانيد به كمك خود دعوت كنيد، اگر راست مىگوييد.
اگر اين دعوت را اجابت نكردند بدانيد اين آيات از طرف خدا
[١]. سوره اعراف، آيات ١٥٧ و ١٥٨.
[٢]. سوره عنكبوت، آيه ٤٨.
[٣]. سوره اسراء، آيه ٨٨.