اما منظور از تفسير به عقل آن است كه ما از قرائن روشن عقلى كه مورد قبول همه خردمندان براى فهم معانى الفاظ و جمله‌ها از جمله قرآن و حديث است استمداد جوييم، مثلًا هنگامى كه گفته مى‌شود «يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ» دست خدا بالاى دستهاى آنهاست (چنانكه سابقاً هم اشاره كرديم) عقل در اين‌جا مى‌گويد مسلّماً منظور از دست خدا عضو خاصى كه داراى پنج انگشت است، نيست. زيرا خداوند اصولًا جسم نيست، هر جسمى محدود است و فناپذير، خداوند نامحدود است و فناناپذير و ازلى و ابدى بلكه منظور از آن قدرت خداست كه ما فوق همه قدرت‌هاست، و اطلاق دست بر قدرت، جنبه كنايه دارد، زيرا معمولًا قدرت انسان از طريق دست او عملى مى‌شود و در آن متمركز است.