تهاجم فرهنگى - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٣٠ - ايجاد محيط گرم خانوادگى و برخورد دوستانه با جوانان، يكى از راههاى مبارزه با تهاجم فرهنگى
آرامى و با نصيحت و به صورت غير مستقيم آنها را متوجه كنيم؛ سؤال مطرح كنيم تا خود آنها متوجه پاسخ آن شوند، نه آنكه به آنها القا كنيم، خودشان را هم متوجه كنيم كه چنين مشكلاتى وجود دارد، و در وجودشان انگيزه مقابله بوجود بيايد. اگر نصيحت توأم با تندى و تحميل باشد كارى پيش نمىرود؛ اما اگر با مدارا و روش صحيح تعليم و تربيت باشد با روح جوان سازگارتر است، چه پسر باشد، چه دختر؛ بخصوص اگر در سنين بلوغ هم باشند.
نوجوانان در سن بلوغ بيش از حد حساس هستند، لذا نبايد با سختى با آنها برخورد كرد. آنها را هم نبايد به حال خود رها كرد. صرف اينكه بگوييم بچه ها اينطور دلشان مىخواهد و ما هيچ كارى به آنها نداشته باشيم صحيح نيست. بايد عاقلانه، با نرمى و با ملاطفت و منطق، بدون اعمال خشونت و درشتى سعى كنيم تا فكر آنها را به خود متوجه كنيم. اين كار انجام شدنى است، لكن به حوصله نياز دارد. بايد وسايلى فراهم كرد تا دلشان خوش باشد، شاد باشند، محيط خانواده براى آنها گرم باشد و افراد خانواده با هم مهربان باشند تا داعى نداشته باشند كه خود را با فيلم هاى ويدئو سرگرم كنند.
اما اگر در خانه محيطى خشن و تند وجود داشته باشد عصبانيت ايجاد مىشود و بچه ها از محيط خانه فرارى مىشوند و به خانه همسايه و دوستان ناباب پناه مىبرند و با يكديگر در مكانهاى خلوت به تماشاى ويدئو مىپردازند و بدين وسيله، وقتشان را مىگذرانند. نه تنها درس نمىخوانند، بلكه آلودگى اخلاقى هم پيدا مىكنند. اما اگر محيط خانه محيطى گرم و سالم باشد بچه ها جذب مىشوند و دوست دارند كه در كنار پدر، مادر، خواهر و برادر خود بنشينند و با آنها انس بگيرند و كمتر تمايل