کاوش ها و چالش ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٨٤ - پرسش و پاسخ
خشونت را بايد در وجود شما لمس كنند و برخوردتان در برابر آنها بايد طورى باشد كه حساب ببرند و بگويند اينها افرادى هستند كه تحت تأثير احساسات و عواطف قرار نمىگيرند و اگر خلاف كنم به من رحم نخواهند كرد. ما اگر قرآن را قبول داريم و مسلمان هستيم، بايد بگوييم اين چيزها در قرآن و اسلام هست و از احدى هم در اين راه نترسيم: «اَلَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسَالاَتِ اللّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لاَ يَخْشَوْنَ اَحَداً اِلاّ اللّهَ؛[١] همان كسانى كه پيام هاى خدا را ابلاغ مىكنند و از او مىترسند و از هيچ كس جز خدا بيم ندارند.» و اگر هم مىترسيم حكم خدا و قرآن را بگوييم لا اقل نياييم حرف آنها را تأييد كنيم و به نفع آنها مقاله نوشته و اين طرف و آن طرف سخنرانى كنيم. البته هر كسى جرأت و شجاعت وارد شدن در اين عرصه را ندارد؛ كسانى مىتوانند قدم در اين راه بگذارند كه از سرزنش ها و ملامت هاى دوست و دشمن هراسى نداشته باشند: «يُجَاهِدُونَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ وَ لاَ يَخَافُونَ لَوْمَةَ لاَئِم؛[٢] در راه خدا جهاد مىكنند و از سرزنش هيچ ملامت گرى نمىترسند.»
اين كه بگوييم اسلام قاطعيت دارد، اين، جواب اعلاميه جهانى حقوق بشر را نمىدهد. اعلاميه حقوق بشر مىگويد مجازات هاى اسلام خشن است و بايد برداشته شود، ما هم بايد بگوييم اين مجازات هاى خشن در اسلام هست و بايد باشد. ما نمىتوانيم به خاطر خوشايند ديگران، برخى از قوانين و احكام اسلام و قران را بپذيريم و بعض ديگر را انكار كنيم. ايمان به بعض و كفر به بعض، كفر حقيقى است: «اِنَّ الّذينَ... وَ يَقُولونَ نُؤمِنَ بِبَعض و نَكْفُرُ بِبَعْض اُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ حَقّاً.»[٣] مسلمان اگر واقعاً مسلمان و معتقد به قرآن است، نمىتواند به خاطر اعلاميه جهانى حقوق بشر از حكم صريح خداوند
١ـ احزاب / ٣٩.
٢ـ مائده / ٥٤
٣ـ نساء / ٥١٠ ـ ١٥٠