کاوش ها و چالش ها
(١)
پيشگفتار
٩ ص
(٢)
مسؤوليت ما در عرصه فرهنگ
١١ ص
(٣)
انسانِ پاسخ گو يا انسانِ طالب حقوق
١١ ص
(٤)
اصل توازن مسؤوليت و توانمندى
١٣ ص
(٥)
ميزان توانمندى و مسؤوليت اساتيد دانشگاه و حوزه
١٤ ص
(٦)
انحطاط فرهنگى و اخلاقى در جهان امروز
١٦ ص
(٧)
حفظ تعادل نسبى بين عوامل هدايت و انحراف در هر عصر
١٨ ص
(٨)
اكثر تحولات بزرگ، مرهون انديشه عالمان
٢١ ص
(٩)
اهميت انقلاب فرهنگى
٢٤ ص
(١٠)
نقش حركت  هاى فرهنگى در تداوم انقلاب
٢٦ ص
(١١)
مسؤوليت ما در عرصه فرهنگ
٢٩ ص
(١٢)
تصويرى از ايران قبل از بهمن 57
٢٩ ص
(١٣)
بزرگ  ترين آفت دوران شاهنشاهى
٣٠ ص
(١٤)
ميزان باور مسؤولان نظام اسلامى به انديشه  ها و ارزش  هاى اصيل اسلام
٣٧ ص
(١٥)
برنامه ريزى دشمنان انقلاب براى كم رنگ كردن ارزش  هاى اسلامى
٣٩ ص
(١٦)
نفوذ دشمن در دستگاه  هاى اجرايى و برنامه  ريزى كشور
٤١ ص
(١٧)
خلاصه و نتيجه بحث
٤٤ ص
(١٨)
پلوراليسم دينى
٤٧ ص
(١٩)
بحران بزرگ زمانه ما
٤٧ ص
(٢٠)
پلوراليسم و تساهل و تسامح؛ ابزارهاى بحران آفرينان
٤٩ ص
(٢١)
پلوراليست  ها چه مى گويند؟
٥٣ ص
(٢٢)
نقد بيان اول پلوراليست  ها
٥٦ ص
(٢٣)
تمسك پلوراليست  ها به دليلى ديگر
٥٨ ص
(٢٤)
مسؤوليت مهم ما در برابر جوانان
٥١ ص
(٢٥)
تلاش سوم براى اثبات پلوراليسم
٦٠ ص
(٢٦)
پلوراليسم دينى
٦٣ ص
(٢٧)
دخالت عامل روانى در پيدايش تفكر پلوراليسم
٦٣ ص
(٢٨)
عامل اجتماعى پيدايش تفكر پلوراليسم
٦٤ ص
(٢٩)
ارزيابى انگيزه روانى طرح انديشه پلوراليسم
٦٦ ص
(٣٠)
ارزيابى عامل اجتماعى طرح انديشه پلوراليسم
٦٨ ص
(٣١)
ذكر يك نمونه تاريخى از نحوه برخورد اسلام با غيرمسلمانان
٧٠ ص
(٣٢)
بازگشت به بحث اصلى
٧١ ص
(٣٣)
تفسير اول از پلوراليسم دينى
٧١ ص
(٣٤)
ارزيابى تفسير اول پلوراليسم دينى
٧٢ ص
(٣٥)
تفسير دوم پلوراليسم دينى
٧٤ ص
(٣٦)
ارزيابى تفسير سوم پلوراليسم دينى
٨١ ص
(٣٧)
پلوراليسم دينى
٨٣ ص
(٣٨)
مرورى دوباره بر انگيزه روانى طرح تفكر پلوراليسم
٨٣ ص
(٣٩)
توضيح آيه « وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الاِْسْلاَمِ ديِناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ»
٨٤ ص
(٤٠)
وظيفه ما نسبت به اختيار دين و حكم پيروان ساير اديان
٨٧ ص
(٤١)
يك نكته روان شناختى
٨٨ ص
(٤٢)
كدام مبانى فلسفى و مبانى معرفت شناسانه منطقاً مى تواند به پلوراليسم منجر شود؟
٩١ ص
(٤٣)
توضيح پلوراليسيم با استفاده از مثال منشور
٩٣ ص
(٤٤)
نظريه وحدت حقيقت در حوزه معرفت دينى
٩٥ ص
(٤٥)
اختلاف فتاواى مراجع تقليد ربطى به پلوراليسم ندارد
٩٦ ص
(٤٦)
عدم اختلاف در دايره ضروريات و قطعيات اسلام
٩٨ ص
(٤٧)
اختلاف در دايره ظنيات دين اسلام و توضيح آن
٩٩ ص
(٤٨)
نفى پلوراليسم در گزاره  هاى خبرى و پذيرش آن در مسائل ارزشى و اخلاق
١٠١ ص
(٤٩)
نقد نظريه پلوراليسم در حوزه اخلاق و ارزش  ها
١٠٣ ص
(٥٠)
احكام ارزشى اسلام تابع مصالح و مفاسد واقعى و حقيقى است
١٠٦ ص
(٥١)
جمع بندى بحث پلوراليسم
١٠٧ ص
(٥٢)
پلوراليسم دينى
١١١ ص
(٥٣)
رابطه ليبراليسم و پلوراليسم
١١١ ص
(٥٤)
مرورى دوباره بر انگيزه پيدايش انديشه پلوراليسم دينى
١١٣ ص
(٥٥)
تأسيس دين واحد جهانى
١١٥ ص
(٥٦)
بررسى نظريه تأسيس دين واحد جهانى
١١٦ ص
(٥٧)
عرضه اصول مشترك اخلاقى به عنوان دين واحد جهانى
١٢٠ ص
(٥٨)
جمع  بندى بحث نقد نظريه دين واحد جهانى
١٢٤ ص
(٥٩)
مرزهاى جاذبه و دافعه (مدارا و خشونت) در اسلام
١٢٧ ص
(٦٠)
توضيح مفاهيم « جاذبه و دافعه» و « اسلام»
١٢٧ ص
(٦١)
آيا فرض دافعه در مورد اسلام ممكن است؟
١٢٩ ص
(٦٢)
نمونه اى تاريخى از دافعه احكام اسلام
١٣١ ص
(٦٣)
دستور اسلام نسبت به جاذبه و دافعه در رفتار
١٣٣ ص
(٦٤)
نمونه  هايى از رفتارهاى جاذبه  دار اسلامى
١٣٤ ص
(٦٥)
آيا اسلام همواره سياست جاذبه در رفتار را توصيه مى كند؟
١٣٦ ص
(٦٦)
خلاصه بحث
١٣٧ ص
(٦٧)
مرزهاى جاذبه و دافعه (مدارا و خشونت) در اسلام
١٣٩ ص
(٦٨)
سه نحوه پرسش در مورد جاذبه و دافعه در اسلام
١٣٩ ص
(٦٩)
تكامل انسان در گرو جاذبه و دافعه
١٤٠ ص
(٧٠)
تزكيه نفس = جذب و دفع  هاى لازم براى تكامل روح
١٤٤ ص
(٧١)
يك نمونه عالى از جذب و دفع روحى
١٤٥ ص
(٧٢)
تفسير آيه « فلينظر الانسان الى طعامه»
١٤٨ ص
(٧٣)
بيمارى و سلامت روح
١٥١ ص
(٧٤)
خلاصه بحث
١٥٤ ص
(٧٥)
پرسش و پاسخ
١٥٤ ص
(٧٦)
مرزهاى جاذبه و دافعه (مدارا و خشونت) در اسلام
١٥٧ ص
(٧٧)
مرورى بر مباحث پيشين
١٥٧ ص
(٧٨)
مرجع تشخيص عوامل مفيد و مضر در تكامل روحى انسان
١٥٨ ص
(٧٩)
الف ـ استفاده از برهان و موعظه
١٥٩ ص
(٨٠)
سياست كلى اسلام در امر تبيلغ دين
١٥٨ ص
(٨١)
ب ـ موعظه بايد « حسنه» باشد
١٦٢ ص
(٨٢)
ج ـ مناظره
١٦٢ ص
(٨٣)
علت عدم استفاده از دافعه در مقام دعوت
١٦٣ ص
(٨٤)
چگونگى برخورد اسلام با رفتارهاى شخصى و خصوصى
١٦٤ ص
(٨٥)
روش اسلام در برخورد با رفتارهاى اجتماعى
١٦٥ ص
(٨٦)
قوانين جزايى، عامل ايجاد نظم اجتماعى
١٦٦ ص
(٨٧)
دافعه، ماهيت طبيعى قوانين جزايى
١٦٧ ص
(٨٨)
دقت در تفكيك بعد خصوصى و بعد اجتماعى عمل
١٦٩ ص
(٨٩)
برخورد اسلام با كشورها و اتباع بيگانه
١٧٠ ص
(٩٠)
نظر اسلام در مورد اِعمال خشونت و نيروى دافعه
١٧٢ ص
(٩١)
خلاصه بحث جاذبه و دافعه در اسلام
١٧٣ ص
(٩٢)
پرسش و پاسخ
١٧٥ ص
(٩٣)
پرسش و پاسخى ديگر
١٨٧ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

کاوش ها و چالش ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٨٣ - پرسش و پاسخ

باز قرآن مى‌فرمايد: «وَ السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا اَيْدِيَهُمَا جَزَاءً بِمَا كَسَبَا؛[١] و مرد و زن دزد را به [سزاى] آن چه كرده اند، دستشان را ببريد.» و اعلاميه جهانى حقوق بشر مى‌گويد اين حكم، وحشيانه و ضد انسانى است. مسلمان بايد در اين جا از ميان قرآن و اعلاميه جهانى حقوق بشر، يكى را انتخاب كند.

همچنين نظر قرآن اين است كه: «وَ لَكُمْ فِى الْقِصَاصِ حَيَوةٌ يَا اوُلِى الاَْلْبَابِ؛[٢] و‌اى خردمندان، شما را در قصاص زندگانى است.» از ديدگاه قرآن، حيات و سلامت جامعه وقتى تضمين مى‌شود كه مجازات شخص قاتل، اعدام باشد، اما اعلاميه جهانى حقوق بشر مى‌گويد مجازات اعدام يك مجازات غير انسانى است و بايد تعطيل شود.

اين يك توطئه فرهنگى است كه مى‌خواهند با اين جار و جنجال ها و تبليغات وسيع، كارى كنند كه ما را آنچنان در موضع انفعال قرار دهند كه حتى مراجع تقليدمان نيز جرأت نكنند، بگويند چنين قوانينى داريم. در مقابل، ما هم بايد محكم و قاطعانه بر موضع خود پافشارى نموده و بگوييم بله، در اسلام اعدام هست، دست بريدن هست، سوزاندن در آتش هست و اگر شما اسم اينها را خشونت مى‌گذاريد، ما مى‌گوييم البته در اسلام خشونت هست و هيچ وحشتى هم نداريم كه متهم به خشونت طلبى شويم. ما كه با كسى تعارف نداريم و نمى‌خواهيم با لفظ بازى كنيم. اگر تابع قرآن هستيم، قرآن اين چيزهايى را كه اعلاميه جهانى حقوق بشر خشونت مى‌داند، تجويز كرده و بلكه لازم و واجب دانسته است. قرآن خطاب به مسلمانان مى‌گويد نسبت به كفّار بايد اين گونه باشيد كه: «وَ لْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً؛[٣] و آنان بايد در شما خشونت بيابند.» نفرموده: «وَ لْيَجِدُوا فِى عَمَلِكُمْ» بلكه فرموده «فِيكُمْ»؛ يعنى

١ـ مائده / ٣٨.

٢ـ بقره / ١٧٩.

٣ـ توبه / ١٢٣.