کاوش ها و چالش ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٨٢ - پرسش و پاسخ

منظورشان هم از خشونت، مجازات اعدام و قصاص و شلاق است. ما هم مى‌خواهيم حرف آنها را نفى كنيم، بنابراين چاره‌اى نداريم جز آن كه از همين كلمه استفاده كنيم و بگوييم به نظر ما خشونت بايد باشد و البته منظورمان از خشونت، حكم اعدام و قصاص و تازيانه زدن است. ما داعى نداشتيم كه لفظ خشونت را به كار ببريم، ولى چون در اعلاميه حقوق بشر اين چنين آمده و ما هم مى‌خواهيم حرف اعلاميه حقوق بشر را رد كنيم و مقابل آن بايستيم، به ناچار پاى واژه خشونت به ميان مى‌آيد. ما مى‌گوييم اين رفتارها كه از نظر شما خشونت آميز است حتماً بايد باشد، دليل آن هم اين است كه صريحاً در قرآن آمده و نص قرآن است و ما يا بايد، العياذ بالله، قرآن را انكار كنيم يا اعلاميه جهانى حقوق بشر را، و يك مسلمان واقعى هيچ گاه به خاطر اعلاميه حقوق بشر، قرآن را محكوم نمى‌كند و دست از آن نمى‌كشد.

قرآن مى‌فرمايد: «اَلزَّانِيَةُ وَ الزَّانِى فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِد مِنْهُمَا مِأَةَ جَلْدَة وَ لاَ تَأْخُذْكُمْ بِهِمَا رَأْفَةٌ فِى دِينِ اللَّهِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الاَخِرِ[١] به هر زن زناكار و مرد زناكارى صد تازيانه بزنيد، و اگر به خدا و روز باز پسين ايمان داريد، در [كار]دين خدا، نسبت به آن دو دل سوزى نكنيد.» مطابق صريح اين آيه شريفه، نشانه ايمان واقعى به خدا و روز قيامت اين است كه هيچ گونه ترحمى در دل و قلب انسان نسبت به زن و مرد زناكارى كه تازيانه مى‌خورند، پيدا نشود. بديهى است وقتى كه رحم نبود بى رحمى وجود خواهد داشت. قرآن مى‌فرمايد مؤمن كسى است كه در اين جا رحم نداشته باشد؛ البته نه آن بى رحمى كه بى رحمى ظالمانه است. به هر حال مسلمان يا بايد قرآن و اين آيه را قبول داشته باشد و عمل كند يا دنبال اعلاميه جهانى حقوق بشر برود و از آن حمايت كند.

١ـ نور / ٢.