کاوش ها و چالش ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٥٠ - پلوراليسم و تساهل و تسامح؛ ابزارهاى بحران آفرينان

ترويج تفكّرى است بنام «پلوراليسم» كه بسيار خطرناك است و به لحاظ اهميت آن لازم است كه به آن بپردازيم.

پلوراليست ها مى‌گويند: انسانها داراى افكار مختلفى هستند و سليقه هاى گوناگونى دارند و هر فكر و سليقه‌اى نيز براى فرد يا جامعه‌اى كه آن را مى‌پسندد محترم است و ما بايد به ديده احترام به آن نگاه كنيم؛ و البته اگر ما هم فكر و سليقه‌اى داريم ديگران بايد به فكر و نظر ما احترام بگزارند. ما نه بايد تعرضى به افكار ديگران داشته باشيم و نه بايد از اين كه افكار ديگرى جانشين فكر ما بشود، ابايى داشته باشيم. هيچ كس نبايد فكر و نظر خود را مطلق بپندارد؛ بلكه بايد توجه داشته باشد كه افراد ديگرى هم هستند كه فكر و نظر ديگرى دارند. چه دليلى وجود دارد كه فكر شما درست و فكر و نظر ديگران نادرست است؟ شما بر چه مبنايى فكر و نظر ديگران را تخطئه مى‌كنيد و تنها خود را بر حق مى‌دانيد؟ اگر شما مسلمان هستيد و اسلام را پذيرفته ايد، ديگرانى هم هستند كه مسيحيت يا بوديسم يا آيين هاى ديگرى را قبول دارند؛ هيچ دليلى وجود ندارد كه اسلام شما برتر از آنها باشد. همه بايد به هم احترام بگزاريم و عقايد يكديگر را محترم بشماريم و تعصب و تلاش نداشته باشيم كه حتماً ديگران را هم به كيش و آيين خود در آوريم. ما بايد نسبت به افكار و عقايد ديگران با تسامح و تساهل برخورد كنيم و احتمال بدهيم كه شايد هم ديگران بر حق باشند و راست بگويند.

همان طور كه اشاره شد اين تفكر در واقع ابزارى است كه قدرت هاى استعمارى دنيا اولا براى جلوگيرى از صدور فرهنگ اسلامى و به خصوص انقلاب ايران و ثانياً جهت ايجاد زمينه براى نفوذ فرهنگ مادى و الحادى غرب از آن بهره مى‌گيرند. امروز ما شاهديم كه در برخى نشريات و نيز برخى تريبون ها و سخنرانى ها همين خط فكرى دنبال مى‌شود و دامنه نفوذش