پندهاى امام صادق علیه سلام - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٤٠ - آفات زبان

كم حرف‌زدن آثار مطلوب ديگرى هم دارد؛ از جمله اين‌كه جلوى سوء استفاده جاهلان و نيز استهزاى معاندان را مى‌گيرد. كسى كه كم حرف مى‌زند، هم از شرّ جهال مصون است و هم نزد علما محترم و موقّر.

هم‌چنين يكى از آفت‌هاى زبان، تندگويى و سخن نابه‌جا گفتن است. انسان كم حرف اگر سخن نابه‌جايى از كسى بشنود، چون زود در مقام پاسخ برنمى‌آيد، مى‌تواند خشم خود را فرو ببرد و عكس‌العملى نشان ندهد. بسيارى از سخنان ناروا و كلمات زشت، هنگام عصبانيت بر زبان جارى مى‌شوند، اما اگر انسان ـ چه عالم و چه جاهل ـ بردبار باشد، مى‌تواند از بسيارى آسيب‌هاى زبان در امان بماند.

از اين‌رو است كه امام صادق(عليه السلام) به عبدالله بن جندب مى‌فرمايند:

وَ عَلَيْكَ بالصَّمْتِ تُعَدَّ حليماً جاهلا كُنْتَ اَوْ عالِماً فَاِنَّ الصَّمْتَ زَيْنٌ لَكَ عِندَ العُلماءِ وَ السَّتْرُ لك عند الجُهّالِ؛ و بر تو باد به رعايت خاموشى، كه باعث مى‌شود بردبار شمرده شوى؛ حال چه در واقع سبب سكوتت جهل باشد و چه با آن كه عالِم هستى سكوت كرده‌اى. همانا خاموشى مايه زينت تو در نزد دانايان و پوشش تو نزد نادانان است.