ن اول ما صدر دوات است كه منشأ كتابت جميع كلمات نورى وجودى شده است و ن حوت شده است كه از آن ماده سياهى مركب پديد مى‌آيد. و ن حوت آب حيات همه و حامل همه ارضين ووو.

ن را به مداد تفسير كرد مدادى كه نور است و همه حروف و كلمات وجودى از اين مداد نور نوشته شده است پس وجود در هرجا كه قدم نهاد نور است. مداد حروف كتبى مركّب است كه بهترين آن مركّب سياه است.

بود قرآن كتبى آيت عين‌		بود هر آيت او رايت عين‌
الف در عالم عينى الوف است‌		بمانند الف ديگر حروف است‌
حروف كتبيش باشد سياهى‌		حروف عينيش نور الهى‌

حقيقت محمّديّه ٦ به حسب عروج صادر نخستين است و يكى از اسماى آن حضرت نون است و نون صادر نخستين كه حامل ارض است يعنى آن رقّ منشور و نور مرشوشى كه كلمات نورى وجودى بر او منتقش‌اند وَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ‌. و پوشيده نيست كه حيات حوت به آب است‌ وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ.

مرحوم مير در اول «جذوات» گويد:

عينان عينان لم يحفظهما رقم‌		في كلّ عين من العينين عينان‌
نونان نونان لم يكتبهما قلم‌		في كلّ نون من النّونين نونان‌

نون را چون حمد و ذكر و اقسام نكاحات و انواع قيامت و قلب و حضرات، پنج مرتبه است. در اين امر به نكته ٦٦٣ «هزار و يك نكته» رجوع شود (ص ٤٥٤- ٤٥٦ ج ١ ط ١) و بند ٣٣ «تمهيد القواعد» در شرح «قواعد التّوحيد» كه قال اقول سى و سومين آنست نيز مطلوبست (ص ٩٣- ٩٧ ط ١) و عرش نيز پنج عرش است.

رساله «عقلة المستوفز» شيخ عارف محيى الدين عربى در اقسام پنجگانه عرش و نيز