گرچه با نهايت تأسف مشاهده مى‌كنيم كه امروز عده‌اى تنها به آن به عنوان يك كتاب مقدّس و آسمانى و قطع نظر از جنبه‌هاى علمى نگاه مى‌كنند. در مراسم تشريفاتى آنها قرآن حضور دارد، ولى در متن زندگى آنان اثرى از آن نيست.

حتى جلساتى به نام قرآن تشكيل مى‌شود، و روى قرائت و حتى تجويد آن وقت زياد به عمل مى‌آيد، اما گويى ماوراى قرائت و تجويد چيز ديگرى وجود ندارد.

اگر در رواياتى كه در زمينه فضيلت سوره‌هاى قرآن آمده دقت كنيم روى محتواى سوره و جنبه‌هاى عملى آن كاملًا تكيه شده است، مثلًا مى‌بينيم از امام صادق عليه السلام در فضيلت تلاوت سوره نور چنين نقل شده:

«حصنوا اموالكم و فروجكم بتلاوة سورة النور و حصنوا بها نسائكم فان من ادمن قرائتها فى كل ليلة او فى كل يوم لم يزن احد