روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٤٨ - روزشمار جنگ سه شنبه /١٢ خرداد ١٣٦٦ /٥ شوال ١٤٠٧ / ٢ ژوئن ١٩٨٧
١٠- بالوسه: ارتفاع بالوسه به طول تقریبی ١٧٠٠ متر در کنارة شرقی و جنوبی رودخانه قلعه چولان قرار دارد و قله اصلی آن، ارتفاع ٩٦٠ است. شیب این ارتفاع در ناحیه شمالی و غرب آن بسیار تند و بعضاً دیواره ای است در حالی که قسمت شرقی آن دارای شیب نسبتاً ملایمی است.
١١- دشت ماؤوت: مابین ارتفاعات گلان، یال قشن و ارتفاعات ژاژیله و بالوسه زمین نسبتاً همواری است که دشت ماؤوت نام دارد و شهر ماؤوت نیز در این دشت واقع شده است. در دشت ماؤوت چند تپة مهم و سوق الجیشی وجود دارد که از مشخصه های مهم این منطقه محسوب می شود،که عبارتند از:
تپة ٩٤٥: این تپه در جنوب ارتفاع ژاژیله قرار دارد و از غرب به رودخانة قلعه چولان محدود می شود و ٩٤٥ متر ارتفاع دارد.
تپة ٨٨٢ (تپه سوخته): این تپه در قسمت غربی جاده آسفالت ماؤوت قرار دارد و از شمال به شهر ماؤوت محدود می شود. تسلط کافی این تپه بر زمینی که آن را احاطه کرده است، به آن اهمیت خاصی بخشیده است.
تپه ٨٦٤: این تپه از شمال به پادگان قشن، از غرب به ارتفاع بالوسه و از شرق به دامنه غربی قشن محدود می شود. این تپه در امتداد شمال غربی - جنوب شرقی قرار دارد.
تپة تخم مرغی: این تپه در شرق تپة ٨٦٤ واقع شده است و از غرب به یال غربی قشن محدود می شود.
جاده های منطقه عملیاتی
کلیة جاده های منتهی به خط مقدم دشمن از جاده آسفالته سلیمانیه - چوارتا منشعب می شوند. این جاده از ناحیة شمال شهر سلیمانیه در جهت شمال شرقی خارج شده و به سمت چوارتا امتداد می یابد. به طور کلی از این جاده سه جاده منشعب می گردد.
١- جاده خاکی کاریزه - ماؤوت: این جاده با عرض تقریبی ٦ متر در جهت شمال از جاده چوارتا - سلیمانیه جدا شده و پس از رسیدن به کناره رودخانة گرکور در امتداد رودخانة پیش رفته و از کنار روستاهای موکبه و کاریزه می گذرد. این جاده پس از عبور از درة میان کوه های دولبشک و الاغلو، از پل بالوسه عبور کرده و به ماؤوت منتهی می گردد. از انشعابات این جاده می توان جاده قمیش - گرده رش - ژاژیله و جاده بالوسه - ژاژیله را نام برد.
٢- جادة آسفالت قلعه چولان - سورقلات - ماؤوت: این جاده از روستای قلعه چولان از جادة اصلی منشعب می شود و در کنار شرقی رودخانة گرکور امتداد می یابد. جادة مذکور پس از عبور از روستای سورقلات به شهر ماؤوت ختم می شود. از این جاده انشعاباتی به سمت آمدین، تپة دوقلو، میراوه و شاخ قشن وجود دارد که عقبة آنها محسوب می شود.
٣- جادة ماؤوت - پاسگاه پلیس: این جاده آسفالته امتداد جاده سورقلات به ماؤوت می باشد که در حاشیة پایین ارتفاع گلان قرار دارد. انشعابات این جاده به سمت ارتفاعات گلان و ارتفاعات ژاژیله می باشد.
جاده های خودی
جاده های خودی برای رسیدن به این منطقه عبارتند از: جادة بانه - بوالحسن که اصلی ترین جاده عقبة خودی است. قسمت اعظم این جاده آسفالت است. این جاده پس از عبور از پل زلی به روستای شانخسه می رسد و پس از عبور از این روستا به دو جادة عمده منتهی می شود. یک جاده پس از عبور از ارتفاعات سرگلو به سمت ارتفاعات گلان و اسپیدار امتداد می یابد. جادة دیگر نیز با گذر از سرگلو به شوشو و اسپیدار می رسد و به جادة اول متصل می گردد. از انشعابات این دو جاده می توان جادة اسپیدار - یال قشن، جادة پاسگاه پلیس - یال گامو و جادة بردهوش را نام برد.[١]
[١] ٢٧. سند شماره٤١٧، مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش راوی قرارگاه نجف در عملیات نصر٤، احمد نیک روش، صص١٣ تا ٢٣.