در خاتمه دادن به جنگ نیست و هدف آن، دشمنی با ملت ایران نیست. حتی امریکا باید نشان دهد که هدفش دشمنی با حکومت اسلامی ایران نیز نیست و بیشتر حالت دفاع از منافع امریکا را دارد. جیمز بلاک می گوید: نمی توان به همکاری شوروی در برقراری ثبات در منطقه چشم داشت زیرا شوروی نمی خواهد که در چشم دیگران، به عنوان همکار و هم فکر امریکا دیده شود. جیمز بلاک می افزاید: تا تابستان ١٩٨٣ -١٣٦٢- امریکا توجه زیادی به جنگ ایران و عراق نشان نمی داد ولی از هنگامی که عراق حمله به کشتی ها را در خلیج فارس آغاز کرد، نگرانی امریکا آغاز شد. از آنجایی که امریکا می داند پیروزی نظامی عراق بر ایران عملی نیست، اینک در صدد برآمده است تا از پیروزی ایران بر عراق جلوگیری کند.»[١]

از سوی دیگر، "جورج بال" معاون وزارت امورخارجه امریکا در دوران "کندی" و "جانسون"، ضمن انتقاد شدید از تصمیمات ریگان برای دخالت نظامی در خلیج فارس، برخلاف استرنر و بلاک، وقایع و شرایط کنونی را مبنای تصمیم دولت مردان امریکایی قلمداد می کند و عملکرد جانب دارانه دولت امریکا از عراق را مورد انتقاد قرار داده و همکاری با شوروی را برای برقراری صلح در منطقه، توصیه می کند. وی در مقاله یی می نویسد: «با اینکه عراق به کشتی جنگی امریکا حمله کرده و دو سوم حملات علیه کشتی های تجاری و نفت کش ها در خلیج فارس، توسط عراق صورت گرفته است، ولی ریگان، انگار تئاتر بازی می کند و می گوید برای جلوگیری از کنترل ایران بر آب های خلیج فارس و آزادی رفت وآمد کشتی ها، به این منطقه نیرو گسیل می دارد.» جورج بال در ادامه مقاله تأکید می کند که دو ابرقدرت خواستار برقراری آرامش در منطقه هستند و هر دو، ایران را در روبه روی خود دارند و می دانند که در صورت پیروزی ایران بر عراق، ناآرامی به جمهوری های مسلمان نشین شوروی راه خواهد یافت و بحران افغانستان تشدید می شود. پیروزی ایران در جنگ، روند بنیادگرایی اسلامی در منطقه را تشدید خواهد کرد و باعث ساقط شدن حکومت های عربی طرف دار و دوست امریکا خواهد شد و در صورت به دست گرفتن کنترل نفت خلیج فارس از سوی ایران، رژیم آیت الله خمینی می تواند ژاپن، اروپای غربی و امریکا را تحت فشار قرار دهد.

جورج بال با اشاره به موقعیت جغرافیایی شوروی و نزدیکی این کشور به خاورمیانه و دوری امریکا به این منطقه، نتیجه می گیرد که امریکا، در امور خاورمیانه باید با توافق شوروی، در جست وجوی راه حلی برای پایان بحران خلیج فارس باشد.[٢]

١ ٧٥١

بوریس پیادیشف[٣] سخن گوی وزارت خارجه شوروی با تأیید ضمنی تلاش های امریکا برای تصویب قطع نامة شورای امنیت، از تداوم اقدامات نظامی این کشور، با نگرانی یاد کرد و آن را خطرناک خواند. وی گفت: «تشنج در منطقه خلیج فارس فروکش نکرده است.» وی که در برابر

[١] ١٥. مأخذ١٢، صص ١٦ تا ١٩، رادیو امریکا، ٢٥/٤/١٣٦٦.

[٢] ١٦. روزنامه جمهوری اسلامی، ٢٥/٤/١٣٦٦، ص ٣.

[٣] از پیادیشف به عنوان معاون اول رئیس اطلاعات وزارت خارجه نیز نام برده می شود.