مورد انتقاد قرار داده است. وزارت خارجه شوروی در این بیانیه خواهان خروج همه نیروهای خارجی از خلیج فارس و خویشتن داری ایران و عراق در حمله به کشتی های تجاری و نفت کش ها شده است. در این بیانیه آمده است: «اخیراً تنش در خلیج فارس به طور خطرناکی تشدید شده است. حمله به کشتی ها از جمله کشتی هایی که در فاصله هزار مایلی این منطقه مهم، از آب های بین المللی جهت حمل و نقل تجاری و صلح آمیز استفاده می کنند، گسترش یافته است. ادامه جنگ طولانی و بی معنا میان ایران و عراق در حقیقت به وخیم شدن اوضاع کمک می نماید. این حوادث خطراتی را به دنبال دارد که در ماورای این مناقشه منطقه ای، خطر گسترش آن به بحران بین المللی وجود دارد. به طور قطع، آشکار است که اگر این روندها به موقع متوقف و کنترل نشود، می تواند خطری جدی برای صلح و امنیت بین المللی به وجود آورد، حتی اگر چنین قصد و نیتی وجود نداشته باشد. این قبیل حوادث باعث نگرانی بر حق جامعه بین المللی شده است. اقدامات کاذبی فرضاً با انگیزه کشتی رانی و تضمین ثبات در خلیج فارس صورت می گیرد و در واقع، خودش علائم قدرت طلبی و ناامنی و بی ثباتی را تشدید می کند که مطلقاً قابل پذیرش نیست. دقیقاً این نوع از اقدامات، اکنون توسط ایالات متحده امریکا اتخاذ شده است که مایل به بهره برداری از وضعیت خطرناک فعلی در منطقه خلیج فارس به منظور تحقق بلندپروازی های دور و دراز خود جهت استقرار استیلای سیاسی و نظامی در این منطقه از جهان است که از نظر استراتژیکی حائز اهمیت بسیار است و واشنگتن سعی نموده آن را به عنوان منطقه منافع حیاتی امریکا نشان دهد. این توضیح واقعی از سیاست ایالات متحده در مورد ساختار حضور نظامی آن می باشد. اگرچه سعی می شود این[موضوع]، با استدلال همیشگی وجود تهدید شوروی پوشش داده شود. دولت شوروی پیشنهاد می نماید که کلیه ناوهای کشورهایی که متعلق به منطقه نیستند، سریعاً از خلیج[فارس] عقب نشینی نمایند و ایران و عراق به سهم خودشان از اقداماتی که کشتی رانی بین المللی را تهدید می نماید، خودداری ورزند. چنین اقداماتی به مفهوم حل و فصل کامل درگیری منطقه تلقی می گردد و به آرامش اوضاع و حذف تهدید تنش نظامی که از این منبع گسترش یافته است، کمک خواهد کرد. اتحاد شوروی بر موضع اصولی اش مبنی بر حمایت از پایان سریع جنگ ایران و عراق و حل و فصل مسائل ستیزه جویانه میان ایران و عراق در پشت میز مذاکرات سیاسی - نه میدان نبرد - مجدداً تأکید می نماید. در این ارتباط، ما اهمیت خاصی برای تلاش های سیاسی فعلی در چارچوب سازمان ملل به منظور هدایت مناقشه میان ایران و عراق به سوی راه های حل و فصل صلح آمیز قائل هستیم. به علاوه از سایر اعضای شورای امنیت سازمان ملل دعوت می کنیم اقدامات مؤثری برای خاتمه جنگ به ویژه آتش بس فوری، توقف فوری کلیه مخاصمات و عقب نشینی کلیه سربازان به مرزهای شناخته شده بین المللی بدون درنگ اتخاذ نمایند.»[١]

[١] ٢٢. Security council S/١٨٩٧٠، ١٩٨٧/٧/٧.