"آندریاس پاپاندرئو"، نخست وزیر یونان آمادگی کشورش را برای میانجیگری در جنگ ایران و عراق اعلام کرد. آقای پاپاندرئو گفت: «یونان آماده است برای برقراری آتش بس بین ایران و عراق و انجام مذاکرات به منظور دستیابی به صلح، کمک های لازم را معمول دارد.» نخست وزیر یونان افزود که بیش از این نمی توان دستیابی به توافق میان دو کشور را به تعویق انداخت. در این حال بی.بی.سی اعلام کرد که "کارلوس پاپولیاس"، وزیرخارجه یونان نیز برای گفت وگو با رهبران ایران رهسپار تهران شد.[٢]

٢ ١١

وزیرخارجه امریکا و رئیس بخش خلیج فارس وزارت خارجه شوروی مواضع متفاوت امریکا و شوروی را دربارة بحران جاری خلیج فارس، نحوة برقراری صلح و نقش کشورهای فرامنطقه ای و برقراری امنیت در این منطقه بیان کردند.

وزیرخارجه امریکا از تصویب نشدن طرح تحریم تسلیحاتی علیه ایران و عراق در شورای امنیت سازمان ملل ابراز ناخشنودی کرد و بر پای بندی امریکا برای تلاش بیشتر در این زمینه تأکید نمود. [٣] به گزارش خبرگزاری کویت از واشنگتن، جرج شولتز وزیرخارجه امریکا اعلام کرد که ایالات متحده در شورای امنیت سازمان ملل موفق به تصویب قطعنامه ای برای اعمال تحریم های اجباری علیه ایران و عراق نشده است. شولتز گفت: «ما در سازمان ملل کاملاً موفق نبوده ایم اما خواهان تصویب شدن قطعنامه ای برای اعمال تحریم های اجباری علیه کشوری هستیم که از قبول آتش بس در مرزهای بین المللی امتناع می کند.» وی افزود: «کشورهای عضو شورای امنیت توافق کرده اند که طرفین را به آتش بس دعوت کنند امّا ایالات متحده برای تصویب این تحریم ها با مشکلاتی مواجه است. همان گونه که قبلاً نیز این موانع وجود داشته است.» شولتز افزود: «دیپلماسی در جنگ ایران و عراق نقش بزرگی می تواند ایفا کند و در سازمان ملل ما قادر هستیم، البته پیشرفت ها و ناکامی هایی نیز وجود داشته است. امّا به هرحال ما در فعالیت برای صورت دادن هر اقدامی برای خاتمه دادن فوری به جنگ ایران و عراق هستیم و این راه حل اساسی بحران است».

[١] ١٥. روزنامه اطلاعات، ١٤/٣/١٣٦٦، ص١٨.

[٢] ١٦. واحد مرکزی خبر صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، بولتن "رادیوهای بیگانه"، ١٣/٣/١٣٦٦، ص٢، رادیو بی.بی.سی، ١٢/٣/١٣٦٦.

[٣] اعضای دائمی شورای امنیت سازمان ملل در ٨/٣/١٣٦٦ دربارة جنگ ایران و عراق تشکیل جلسه دادند و دربارة کلیاتی از یک طرح صلح به توافقاتی دست یافتند ولی دربارة چگونگی اجرای بندهای آن در بین اعضای این شورا اختلاف نظرهایی وجود داشت. تحریم تسلیحاتی یکی از دو طرف درگیر که حاضر به پذیرفتن قطعنامه نشود از جمله موارد اختلاف بود. لازم به یادآوری است که این طرح پس از سیر مراحلی در شورای امنیت به نام قطعنامه٥٩٨ تصویب شد.