بود. ... عبدالله، حسابداری که تنها به شرط عدم افشای نام خانوادگی اش حاضر به گفت وگو با آسوشیتدپرس شد، گفت: هر خانواده ای داغ جنگ را چشیده است. مقامات عراق، شهروندان عادی این کشور را از سخن گفتن دربارة جنگ، سیاست یا اقتصاد با خارجی ها منع کرده اند. آنها در عین حال، از دادن هرگونه آماری درباره تلفات عراق خودداری می کنند. اما دیپلمات های خارجی می گویند، یک صدهزار عراقی کشته، ٢٥٠ هزار نفر دیگر نیز مجروح شده اند. دولت حزب سوسیالیست بعث صدام حسین سعی می کند، بلایای جنگ را از چشم مردم عراق پنهان نگه دارد. در جریان حمله های بزرگ، که تقریباً در یک فصل هر سال به طور منظم پیش می آید و هر سال، چهار یا پنج ماه ادامه دارد، دولت عراق، اجساد کشته های خود را در تابوت های چوبی، با قطار به سردخانه هایی در حاشیه غربی بغداد منتقل می کند. جنازه های کمی به خانواده هایشان تحویل داده می شود تا میزان تلفات معلوم نشود. تشییع جنازه عمومی در عراق ممنوع است. گورستان های بغداد متعلق به مسلمان های شیعه و سنی و مسیحیان، از زمان آغاز جنگ (سپتامبر ١٩٨٠ - شهریور ١٣٥٩) که صدام به امید یک پیروزی سریع، به ایران حمله کرده بود، بیش از ده برابر گسترش یافته است. در عوض، ارتش عراق در بن بستی که یادآور جنگ جهانی اول در اروپا است فرو رفته است. ...

عراقی ها برای ادامه حیات اقتصادی کشور، یک میلیون مصری، به علاوة کارگران خارجی دیگر را به کار گرفته اند تا شکاف های حاصله از اعزام نیروی کار به جبهه ها را در بخش صنعت و تجارت پرکنند. ... تا سال ١٩٨٠ -١٣٥٩- بغداد، سالی بیست و پنج میلیارد دلار از نفت خود به دست می آورد و از موقعیت نسبی برخوردار بود. اما جنگ، همه چیز را عوض کرد. حالا این کشور، به شدت بدهکار است، مبلغی بین سی تا پنجاه میلیارد دلار. بر اساس برآوردهای متفاوت، استراتژی "دفاع در عمقِ" عراق، به سرازیر شدن پرخرج سلاح های پیشرفته از شوروی و فرانسه برای خنثی کردن برتری سه به یک ایران در نیروی انسانی، متکی است... مأموران پلیس راهنمایی، چندان به چشم نمی خورند. بیشتر آنها چند ماه پیش که پاسداران انقلابی ایران - پیروان آیت الله روح الله خمینی - به دروازه های بصره، دومین شهر بزرگ عراق در جنوب، نزدیک شده اند، به جبهه اعزام شدند. عراق، یک میلیون نفر از مردان خود را در خدمت نظام به کار گرفته و هر فرد مذکرِ ١٨ تا ٤٥ ساله ای که توانایی بدنی داشته باشد، باید دو سال در ارتش خدمت کند و پس از آن تا پانزده سال، جزو نیروی ذخیره به حساب می آید که برای کشوری که تنها پانزده میلیون نفر جمعیت دارد، فشاری عظیم به حساب می آید. دیپلمات های غربی می گویند ارتش عراق از بیم حمله دیگر ایران، دانشجویان و دانشگاهی ها و اساتید آنها را مانند سال گذشته در تعطیلات تابستانی، برای آموزش نظامی احضار خواهد کرد. حتی بچه مدرسه ای ها نیز آموزش جنگی می بینند. مأموران پلیس نظامی در خیابان ها دنبال مشمولان و سربازان فراری می گردند و سربازان فراری دستگیر شده را به شهر و محله خودشان می برند و