مبلغ ١١٤ میلیون و ٥٠٠ هزار دلار بپردازد. (بالاترین غرامتی که تاکنون هیئت داوری، دستور پرداخت آن را صادر کرده است.) ستکو، ایران و شرکت ملی نفت ایران را که با این شرکت طرح مشترک داشته اند، متهم به نقض قرارداد و تصرف تجهیزات مربوط به حفاری نفت کرده و تقاضای ٦٨ میلیون و ٥٠٠ هزار دلار غرامت خسارت، به اضافة بهره آن از سال ١٩٧٩ -١٣٥٨- نموده است. بنا به این گزارش، داوران ایرانی، اعتراض خود را نسبت به رأی دادگاه اعلام نموده و از بانک مرکزی الجزایر که مسئول رسیدگی به حساب های تضمینی است، خواسته اند از پرداخت غرامت خودداری کند.» بی.بی.سی می افزاید: «با توجه به روش معمول، انتظار می رود بانک الجزایر غرامت را بپردازد. در همین حال، پیش بینی می شود که مبلغی نیز به شرکت نفتی "آموکو" که ادعای دریافت ٣٠٠ میلیون دلار خسارت برای ضبط طرح مشترک پتروشیمی با یکی از شرکت های تابعه شرکت ملی نفت ایران را نموده است، تعلق بگیرد. در پاییز آینده این شرکت دعوای دیگری را مطرح خواهد کرد که در آن، تقاضای دریافت یک میلیارد دلار غرامتِ از بین رفتن حقوق مربوط به اکتشافات نفتی شرکت در ایران شده است.»[١]

ضمیمه گزارش٥٣٢: فرانسه، جنگ دیپلماتیک با ایران

مقاله روزنامه کیهان به نام "فرانسه، جنگ دیپلماتیک با ایران" به قلم "یونس شکرخواه" که در آن، اقدام اخیر دولت فرانسه در محاصرة سفارت ایران و در پی آن به وجود آوردن بحران سیاسی در روابط دو کشور بررسی گردیده به شرح زیر است:

«محاصره سفارت ایران در پاریس برای باجگیری از بطن یک رویارویی دیپلماتیک است که فرانسه آغازگر آن شده است. فرانسوی ها تلاش می کنند تا به نوعی، یکی از اعضای سفارت ایران در پاریس را به ماجرای انفجار های زنجیره ای پاریس ربط دهند. آنها گام نخست را به بهانه نیاز به نامبرده به عنوان شاهد در دادگاه، برداشته و سپس با محاصرة سفارت ایران که مغایر با رسوم مسلّم دیپلماتیک است، به بازجویی از ارباب رجوع و کادر دیپلماتیک پرداخته اند. سفارت ایران، کماکان در محاصره پلیس فرانسه است.

رویدادهای فوق در حالی به وقوع می پیوندند که پارلمان فرانسه، وزیرخارجه این کشور را برای دادن توضیح پیرامون این مسئله، احضار کرده است. اما در همین حال، سخن گوی ژاک شیراک اعلام کرد نخست وزیر فرانسه به احضار کادر سفارت ایران برای ادای شهادت، تأکید دارد. حقیقت ماجرا این است که یک گروه زیر زمینی موسوم به "کمیته همبستگی با زندانیان سیاسی عرب خاورمیانه" برای آزادی سه زندانی که در اسارت فرانسوی ها هستند، سال گذشته به ایجاد انفجارهایی در فرانسه اقدام ورزید که به "رویدادهای خونین سپتامبر ٨٦ پاریس" معروف شد. این گروه زیرزمینی که مخالف دیپلماسی خاورمیانه ای ریگان است، امسال نیز با ارسال یک اعلامیه به خبرگزاری ها، از وقوع "تابستانی داغ" برای فرانسه خبر داد. دولت فرانسه اکنون تلاش می کند به دنبال مسائلی که گروه فوق برای آن ایجاد کرد، پای ایران را به میان بکشد. ظاهراً، دولت مردان فرانسه هرگاه به بن بست می رسند، به این اتهامات توسل می جویند. چندی پیش بود که آقای "پاندورا" وزیر امنیت فرانسه، "بن بلا" را متهم به رهبری عملیات بمب گذاری کرد. "بن بلا" نیز صریحاً گفت حال و حوصله جدل با "دیالکتیک ارتجاع" را ندارد. ظاهراً، حالا نوبت ایران شده است. اما زمان وقوع آنچه که اکنون غربی ها به عنوان "جنگ سفارت خانه ها" از آن یاد می کنند، درخور توجه است و همین زمان رویدادهاست که نتیجه گیری ها را آسان تر می کند. فرانسه با محاصره سفارت ایران در پاریس، بر آن است تا توجهات جهان را از خلیج فارس - به مثابه باتلاقی گسترده بر سر راه طرح خام ریگان - منحرف کند و به این ترتیب، برای امریکا اعاده حیثیت کند.

[١] ٣٩. دفتر سیاسی نمایندگی امام در سپاه، نشریه "رویدادها"، شماره ١٥٣، ٢٤/٤/١٣٦٦، ص٣٢، بی.بی.سی، ١٣/٤/١٣٦٦.