که در جریان آن ٣٧ ملوان امریکایی کشته شدند، موجبات نگرانی کنگره را دایر بر آنکه اسکورت یازده کشتی کویتی برای رزم ناوهای نیروی دریایی امریکا خطرات را افزایش خواهد داد و امریکا را به این جنگ می کشاند، فراهم آورده است.»[١]

نیویورک تایمز نیز به نقل از منابع دولتی امریکا دربارة افزایش تدابیر امنیتی نیروهای امریکا و افزایش توان هوایی این کشور در خلیج فارس نوشت: «پنتاگون امیدوار است که گشت هواپیماهای جاسوسی آواکس را بر فراز تمامی منطقه خلیج[فارس] قبل از شروع اسکورت به وسیله ناوها در ماه آینده افزایش دهد. افزایش گشت توسط هواپیماهای جاسوسی پیشرفته به علت آنکه این هواپیماها در عربستان مستقر هستند و باید بر فراز کشورهایی که در طول ساحل خلیج (مقابل ایران) می باشند پرواز نمایند، احتیاج به جواز پرواز از جانب کشورهای عربی دارد.»[٢]

١ ١٣٤

"خاویر پرز دکوئیار"، دبیرکل سازمان ملل طی نشستی مطبوعاتی دربارة چگونگی برقراری صلح در خلیج فارس، امکان پیش بینی تحریم تسلیحاتی در قطع نامه آتی شورای امنیت و تأثیر همکاری کشورها در تصویب این قطع نامه سخن گفت. به گفته رادیو صدای امریکا، وی اظهار کرد: «به عقیده من مشکل خلیج فارس نه از طریق زور بلکه از طریق قدرت معنوی حل خواهد شد. باید اضافه کنم که پنج عضو دائم و ده عضو غیردائم شورای امنیت باید با یک قطعنامه جامع به این جنگ پایان دهند.» رادیو امریکا افزود: «در مورد اینکه آیا شورای امنیت در آینده نزدیک به این نتیجه خواهد رسید، دبیرکل سازمان ملل گفت: همان طور که می دانید، آغاز مذاکرات در مورد جنگ، ابتکار عمل شخص من بود ولی باید اضافه کنم که این کار من نیست که متن قطعنامه را بنویسم ولی امیدوارم که شورای امنیت به زودی به نتیجه برسد. درباره اینکه آیا دبیرکل سازمان ملل از فرانسه و چین خواهد خواست که به ایران و عراق اسلحه نفروشند، دبیرکل سازمان ملل گفت: مایل هستم ببینم که هیچ کشوری به دو طرف متخاصم اسلحه نمی فروشد. وی اضافه کرد: یکی از روش های پیش بینی شده احتمالاً تحریم ارسال اسلحه خواهد بود. در پاسخ به این سؤال که آیا تحریم ارسال اسلحه علیه هر دو کشور در حال جنگ و یا یکی از طرفین خواهد بود، خاویر پرزدکوئیار گفت: اگر شورای امنیت تصمیم بر تحریم بگیرد، باید برای هر دو طرف متخاصم باشد ولی مسئله تحریم اسلحه دو جنبه دارد؛ یک جنبه پیش گیرنده چون در این صورت برای هر دو طرف خواهد بود، جنبه دیگر حالت تحریم دارد که برای کشوری است که از قطعنامه شورا پیروی نکند.»[٣]

[١] ١٥. مأخذ٤، ص٢٠، واشنگتن - خبرگزاری یونایتدپرس.

[٢] ١٦. مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: سند شماره ٢٢١٣٧٨، مقالات ترجمه شده، روزنامه سانفرانسیسکو کرونیکل، ٢١/٣/١٣٦٦.

[٣] ١٧. واحد مرکزی خبر صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، بولتن "رادیوهای بیگانه"، ٢٣/٣/١٣٦٦، ص٧، رادیو امریکا، ٢١/٣/١٣٦٦.