در حالی که پس از تصویب یک مرحله ای شدن طرح مانور و تعیین روز ٣٠/٣/١٣٦٦ برای اجرای عملیات نصر٤، مسئولان قرارگاه نجف و فرماندهی نیروی زمینی پیگیر آمادگی و منتظر اجرای عملیات در زمان مقرر بودند، صبح امروز مسئولان لشکر١٠٥ قدس با مراجعه به قرارگاه نجف در مورد آماده شدن یگان خود و موفقیت عملیات در روز مقرر با توجه به طرح مانور تصویب شده اظهار تردید کردند. احتمال درگیری زود هنگام با کمین های دشمن در یکی از یال های گلان[١] و برخی مشکلات دیگر از جمله نبود راه کار مناسب برای عبور گردان و ... از دلایل مسئولان این یگان برای این تردید بود. بحث در این باره در جلسه مسئولان قرارگاه نجف و مسئولان لشکر١٠٥ قدس به نتیجه نرسید، لذا مهدی کیانی معاون قرارگاه نجف مأمور شد تا این موضوع را با فرماندهی نیروی زمینی مطرح کند. در گفت وگوی وی با فرمانده نیروی زمینی بر اجرای به موقع عملیات تأکید شد ولی با توجه به مانور لشکر٢٥ کربلا که موقعیت و سرعت آن در متزلزل کردن دشمن روی ژاژیله نقش حیاتی داشت، فرماندهی نیروی زمینی در نامه ای به مرتضی قربانی فرمانده لشکر٢٥ کربلا از وی خواست تا با پوشش دادن یال های غربی قشن به نحوی به لشکر١٠٥ قدس در اجرای عملیات کمک کنند.

در بخشی از این نامه آمده است: «لازم دیدم که نقش و اهمیت اساسی مانور واگذار شده به لشکر شما را در این مقطع زمانی حساس مجدداً تأکید کنم. ... از جانب دیگر همان طور که شما نیز در جلسات مانور ملاحظه کردید، مانور لشکر١٠٥ قدس و ٣٥ امام حسن(ع) بسیار پیچیده و خطرناک و اجتناب ناپذیر است. راه نجات دادن و به ثمر رساندن این مانور در این است که شما با قاطعیت کامل از ارتفاعات قشن پایین بیایید و مواضع تصرفی را جانانه و با اتکاء به خداوند

[١] مأموریت درگیری با این کمین دشمن به عهده لشکر١٤ امام حسین(ع) بود. نیروهای لشکر قدس می باید بدون درگیری و در عین غافلگیری از این خط کمین دشمن عبور کرده و خود را برای درگیری با پایگاه دشمن روی ارتفاعات ژاژیله می رساندند.