اجازه یا بدون اجازة دولت ایران، ممکن است دست به اقدامات تلافی جویانه بزنند، ولی چه موقع و به چه کسی حمله کنند، هنوز مشخص نیست. تحلیل گران کهنه کار در خلیج[فارس]، در تجزیه و تحلیل این مطلب که چرا عراق باید در یک چنین وضعیت حساس و خطرناکی به تشنج در منطقه دامن بزند، دچار سردرگمی شده اند، در حالی که اسکورت نفت کش های کویتی توسط نیروی دریایی امریکا، در جهت منافع عراق قرار دارد. دیپلمات ها و مدیران شرکت های دریایی گفتند عراق ممکن است تنها در صدد آن باشد که قبل از اجرای طرح تغییر پرچم ها، زور بازو نشان دهد. عراقی ها مایل هستند نشان دهند، به ویژه با آمدن کشتی های جدید، قادر هستند پایگاه های قایق های توپ دار ایران را نابود کنند. اغلب ناظران این شایعات را که امریکا ممکن است به عراق فشار آورده باشد تا قبل از آغاز اسکورت نفت کش ها، این پایگاه های قایق های توپ دار را نابود کند، رد می کنند. یکی از دیپلمات های غربی می گوید: من فکر می کنم فشار امریکا بر عراق در جهت عکس قرار دارد و برای آرام کردن اوضاع انجام می گیرد.

یک فرضیه سوم نیز وجود دارد و آن، اینکه عراق سعی دارد ایران را در جهت حمله به نفت کش های تحت اسکورت نیروی دریایی امریکا تحریک کند و بدین طریق، پای امریکا را به جنگ ایران و عراق بکشاند. یکی از دیپلمات های غربی گفت: این فرضیه، بیش از بقیه به واقعیت نزدیک است. اغلب ناظران عقیده دارند که انتظار نمی رود ایران به طرف حمله به کشتی های امریکایی کشیده شود. زیرا این مسئله، کشور مزبور را وارد جنگی خواهد کرد که مسلماً چیزی جز باخت در پی نخواهد داشت. این ناظران، در عین حال تأکید می کنند، پاسداران انقلاب با استفاده از قایق های تندرو، محتمل ترین منبع برای حمله خواهند بود. یکی از دیپلمات ها گفت: پاسداران انقلاب، موشک های هدایت نشده ای هستند که ممکن است به طور خودسر، به سوی کسی تیراندازی کنند، در حالی که دولت ممکن است سعی داشته باشد اوضاع را آرام کند. تعداد اندکی از ناظران، احتمال حمله ایران به اولین نفت کش تحت اسکورت امریکا را پیش بینی نمی کنند و عقیده دارند اگر قرار است حمله صورت گیرد، در مراحل بعدی و در زمانی که امریکا توقع آن را نداشته باشد، انجام خواهد گرفت.»[١]

ضمیمه گزارش٧٦٠: طرح مانور نیروهای غواص لشکر٥ نصر

طرح مانور نیروهای غواص با هدف تصرف و تأمین بخش از دست رفتة ضلع شرقی جزیره جنوبی تا پد صفر، چنین است: یک دستة ٢٠ نفره غواص (به فرماندهی برادر سعیدی) بعد از دور زدن "پد صفر" به محل تقاطع سنگر صفر و ضلع شرقی حمله می نمایند و هم زمان یک دسته ١٥ نفره (به فرماندهی برادر آرمین) بعد از دور زدن "پد صفر" از نوک آن روی پد سوار می شوند. از سمت چپ پد شرقی نیز یک دسته (به فرماندهی برادر شعبانی فرمانده گروهان غواص و برادر سحرخیز) بعد از رسیدن به ضلع شرقی (پایین تر از سنگر صفر) به دو دسته تقسیم می شوند که یک دسته ٣٠ نفره سنگر صفر را تصرف کرده و ٣٠ نفر بعدی (به همراه برادر سحرخیز) به سمت مواضع عراق در محل تلاقی خط مقدم عراق با ضلع شرقی (با عمق ٧٠٠ متر) می روند و با انهدام دشمن و پاک سازی به عقب برگشته و به تحکیم مواضع می پردازند.[٢]

[١] ٤٩. مأخذ٢٣، صص ٩ تا ١١، دوبی - خبرگزاری یونایتدپرس، ٢٦/٤/١٣٦٦.

[٢] ٥٠. مأخذ١.