قاطع عمل کنید. در پاسخ به این سؤال که این مسئله در ارتباط با قوه قضائیه قرار می گیرد، فرمودند: این تعزیر حکومتی است، تعزیر شرعی نیست. در عین حال، اجازه فرمودند که به فرمایش ایشان استناد شود. میرحسین موسوی نخست وزیر.»[١]

ضمیمه گزارش٧٨٢: شرح عملیات نیروهای غواص لشکر٥ نصر:

طبق برنامه ریزی انجام شده، حدود ساعت ٢٠:٣٠ غواص های لشکر٥ نصر که موج اول نیروهای تک ور بودند با وارد شدن به آب در محل اسکله، با قصد تصرف بخش های از دست رفته در تهاجم روز ٢٠/٤/١٣٦٦ عراق در ضلع شرقی جزیره مجنون جنوبی، به سمت هدف های خود حرکت کردند.

حرکت غواص ها تا رسیدن به نقطه ای که برای هماهنگی نهایی مشخص شده بود، طبق برنامه دنبال شد. حدود ساعت ١١:٣٠ هر سه دسته غواص با مسئول محور تماس گرفتند و با اعلام رسیدن به نقطة تعیین شده، برای حرکت به سمت هدف های خود اعلام آمادگی کردند. لذا به آنان دستور داده شد خود را به مواضع دشمن نزدیک تر کرده و نیم ساعت دیگر عملیات را آغاز کنند و طی این مدت فقط با مسئول محور در تماس باشند.

در پی آخرین هماهنگی دسته های غواص با مسئول محور، ابتدا غواص های دسته٢ از روبه رو به مقابل سنگر صفر رسیدند و سپس غواص های دسته١ پس از دور زدن "پد صفر" از پشت (جنوب) به نقطه اتصال پد صفر و دژ شرقی رسیدند و دسته٣ نیز به دلیل نفوذ بیش از حد پیش بینی اولیه در عمق منطقه و در امتداد دژ شرقی، دیرتر از دو دسته دیگر به دژ شرقی رسیدند و نیروها در کنار دژ برای هماهنگ شدن با یکدیگر مستقر شدند.[٢]

نیروهای دسته ١ و ٢ بعد از تماس با مسئول محور بلافاصله از آب خارج شده و از دو نقطه با سرعت زیادی خود را روی دژ رساندند و با فاصله اندکی غواص های دسته ٣ نیز موفق به حضور در روی دژ شدند و درگیری خود را با نیروهای دشمن آغاز کردند. سرعت زیاد غواص ها در حضور روی دژ شرقی آن چنان بود که کلیه نیروهای عراقی غافل گیر شدند و نتوانستند عکس العملی نشان بدهند تا حدی که تیربارهای مستقر در سنگر صفر که نقطه ثقل حضور نیروهای عراقی بود، حتی قادر به شلیک یک تیر هم نشدند. پس از آنکه محوطه سنگر صفر به تصرف غواص های دسته١ درآمد، نیروها اقدام به پاک سازی محدوده تصرف شده نمودند.

تعدادی از نیروهای عراقی حاضر در ادامة دژ (به سمت عقب منطقه) نیز که یک باره وضعیت منطقه را غیرعادی دیده و موفق به مقاومت نشده بودند، اقدام به فرار به سمت عقب منطقه کردند.

در همان لحظات اولیه، غواص ها به طور غیرمنتظره ای با دو مشکل مواجه شدند: نخست آنکه تعدادی از اسلحه ها به دلیل نفوذ گل و لای در آنها به هنگام شلیک دچار نقص شدند[٣]^ و دیگر اینکه بی سیم ها نیز در ایجاد ارتباط با مشکل مواجه گردیدند.

نیروهای دسته٣ که مأموریت تصرف و تأمین بخشی از دژ (جلوتر از پد صفر) برای تأمین پد صفر را بر عهده داشتند، هم زمان با شروع درگیری در پد صفر به نزدیکی هدف رسیده و در داخل آب بودند که منورهای دشمن منطقه را روشن کرد و چون دشمن متوجه عملیات شده بود، نیروهای اطلاعات که همراه دسته بودند خود را سریع روی دژ شرقی کشاندند.

[١] ٤٤. معاونت سیاسی فرمانده کل سپاه پاسداران، نشریه "بررسی"، (جنگ تحمیلی و بحران خلیج فارس)، مهرماه ١٣٦٦، ص ٢٨.

[٢] براساس طرح مانور قرار بود این گروهان غواص که شامل ٣ دسته بودند، از ٣ نقطه تعیین شده به دژ شرقی حمله کرده و پس از استقرار روی دژ، منطقه را تصرف و پاک سازی نموده و با یکدیگر الحاق نمایند.

[٣] ^ در بررسی های بعدی مشخص شد هنگامی که غواص ها به نزدیکی پد صفر و ضلع شرقی نزدیک شدند به آنان دستور داده شد که اسلحه های انفرادی را از وضعیت حمایل درآورده، مسلح نمایند و از ضامن خارج کنند تا در صورت درگیری آماده باشند. در این وضعیت نیروها مجبور بودند مقداری از مسافت تا دژ را در گل و لای کناره ضلع شرقی به صورت سینه خیز طی کنند. با این اقدام در اکثر اسلحه ها گل نفوذ کرد و مانع کار آنها شد و فقط گلول-ه ای که به سبب مسلح شدن اسلحه در لول-ه قرار گرفته بود، شلیک می شد.