منطقه عملیاتی نصر٤ در غرب شهر بانه و در استان سلیمانیه عراق قرار دارد. شهر ماؤوت بزرگ ترین آبادی این منطقه و از قدیمی ترین شهرهای کردنشین این استان است. پس از عملیات کربلای١٠، ماؤوت در فهرست اهداف عملیات های جبهه شمال غرب قرار گرفت و در پی آن بود که به صورت یک شهر نظامی در آمد. این شهر دارای دو خیابان و یک بازارچه است و خانه های آن روی ارتفاعات ساخته شده است. ارتفاعات و جاده های مواصلاتی این منطقه به شرح زیر است:

١- گامو و یال های عمدة آن: ارتفاع گامو از شمال به رودخانة چومان، از جنوب به ارتفاع هزارکانیان، از شرق به یال ارتباطی و از غرب به ارتفاعات سرگلو، بردهوش و یال میراوه محدود می شود. این ارتفاعات به صورت شرقی - غربی گسترش یافته است. بلندترین قلّه گامو ٢٣٨٥ متر ارتفاع دارد.

یال های مهم این ارتفاع عبارتند از: یالی که از قلّه اصلی شروع شده و پس از در بر گرفتن قلّة ١٨٤٠ به سمت جنوب غربی امتداد می یابد، یالی که از قلّه اصلی در جهت شمال به غرب امتداد می یابد و یال انگشتی.

٢- یال میراوه - بردهوش: این یال از قلّة بردهوش در شمال آغاز و در جنوب به دهکدة میراوه ختم می شود و ٥کیلومتر طول دارد. این یال دارای دو ارتفاع ١٥٩٥ و ١٤٤٠ می باشد. این یال از غرب به شیار خدام و یال بالوکاوه، از شرق و جنوب به چم میراوه و روستای میراوه و از شمال به قلّة بردهوش محدود می گردد.

٣- یال بالوکاوه (ارتفاعات مهم یال): یال بالوکاوه با طول حدود ٥ کیلومتر در غرب یال میراوه قرار دارد و امتداد آن همچون یال میراوه شمالی - جنوبی است و در جنوب به یال آمدین محدود می شود. قله های یال بالوکاوه عبارتند از: قلة ١٦٢٠، قلة ١٥٣٥ و قله ١٥١٤.

یال بالوکاوه در انتها به ٣ قلّة مهم محدود می شود که دو قلّة آن به تپه دوقلو معروف است. این ٣ قله عبارتند از: قله ١٥٣٠، قله ١٥٢٠ و قله١٤٨٠.

٤- یال غربی دوقلو (قلمی): از تپة دوقلو (١٥٢٠ و ١٥٣٠) یالی به سمت غرب با امتداد شرقی - غربی جدا می شود که در انتها به تنگه بین قشن و آمدین ختم می شود. تپه های شاخص این یال تپه های ١٣٤٠، ١٢٠٠، ١١٢٠ و ١١١٤ می باشد.

٥- کوه شوشو: کوه شوشو به بلندی ١٦٩٥متر، یکی از ارتفاعات شاخص منطقه محسوب می شود. یال این ارتفاع به صورت شرقی - غربی گسترش یافته است. این کوه از شرق به بالوکاوه - بردهوش و از غرب به اسپیدار محدود است.

٦- قلّة اسپیدار: قلّة اسپیدار ١٦٩٨ متر ارتفاع دارد و در غرب کوه شوشو قرار دارد. یال اسپیدار (قشن) به صورت شمالی - جنوبی امتداد دارد و یکی از مهم ترین یال های منطقه محسوب می شود.

٧- یال قشن (یال اسپیدار): یال قشن با طول ٤ کیلومتر از قله اسپیدار شروع شده و از شمال به جنوب گسترش یافته است و به شیاری در جنوب منتهی می گردد. قله اصلی این یال ١٦٠٩ متر ارتفاع دارد و ٣ قلّه دیگر نیز پس از قلّة اصلی در امتداد یال به سمت جنوب قرار گرفته اند: قلّه ١ (شاخ قشن)، قلّة٢ و قلّة٣ (به ارتفاع ١٤٠٣ متر). قسمت غربی یال قشن نسبت به قسمت شرقی آن دارای شیب ملایمی می باشد. این یال از غرب به دشت و از شرق به تپه ماهورهایی منتهی به یال میراوه محدود می شود.

٨- ارتفاعات گلان: ارتفاعات گلان در سمت غرب و شمال غربی اسپیدار قرار دارد و دارای دو قلّة اصلی به نام های گلان کوچک (١٦٢٣ متر) و گلان بزرگ (١٦٨٠ متر) می باشد. گلان در امتداد شمالی - جنوبی واقع شده است و از غرب به دهکده و ارتفاع ژاژیله، از شمال به رودخانة گلان، از شرق به ارتفاع اسپیدار و از جنوب به دشت (شهر ماؤوت) محدود می شود. یال مهم این ارتفاع یال کشیده و ممتدی است که از گلان بزرگ به سمت غرب امتداد یافته است (یال غربی گلان) و به دشت ختم می شود.

٩- ژاژیله: بلندی های ژاژیله از سمت شرق به دشت و ارتفاعات گلان و از شمال غرب و جنوب به رودخانة قلعه چولان و ارتفاعات گرده رش و قمیش محدود می شوند. اصلی ترین قلة این ارتفاعات، قله ١٢٤٠ می باشد. این ارتفاع در قسمت غربی (کنار رودخانة قلعه چولان) شیبی تند دارد، ولی قسمت شرقی آن دارای شیب ملایمی است.