خارجه فرانسه در اختیارش گذاشته اند، قبل از اقدامات پلیس فرانسه از خاک فرانسه خارج شده است. به دنبال انتشار این گونه اخبار، وی در مصاحبة کاردار ایران که در داخل سفارت برگزار شده بود به عنوان مترجم حاضر شد و علاوه بر اعلام عدم فرار از خاک فرانسه، مدارک دیپلماتیک خود را نیز در اختیار رسانه های همگانی قرار داد.

از این پس پلیس فرانسه بر اقدامات کنترلی خود بر سفارت ایران افزود و در انتظار نابجای انعطاف ایران در مقابل فشارهای سیاسی خود بود ولی ایستادگی ایران مانع تحقق خواسته های دولت فرانسه شد. این دولت به جای رفع معقولانه این مشکل گامی دیگر در افزایش تنش برداشت و در ٢١ تیرماه، در یک اقدام بی سابقه یکی دیگر از دیپلمات های ایرانی را در بخش فرانسوی فرودگاه ژنو مورد ضرب و شتم قرار داد و اسناد همراه وی را به سرقت برد. در پی این عمل، ایران برای جلوگیری از بحرانی تر شدن روابط دو کشور دست به اقدام متقابل نزد، ولی "ژان پل توری" کنسول فرانسه را که متهم به ارتباط با ضد انقلاب و ایجاد تسهیلات برای خروج آنها و فعالیت جاسوسی و فعالیت در شبکه های قاچاق و خروج اشیاء عتیقه و ارز بود به دادستانی فراخواند. دولت ایران همچنین در یک ضرب العجل سه روزه خواستار توضیح رسمی دولت فرانسه در این باره شد.

یک روز پس از صدور اعلامیه ایران، دولت فرانسه در تشدید بحران جاری پیش قدم شد و روابط سیاسی خود را با ایران قطع کرد.

علت سماجت و پافشاری فرانسه برخواسته های نامتعارف و دست زدن به اقدامات مغایر قوانین و عرف بین المللی هیچ گاه به طور رسمی اعلام نشد ولی به نظر می رسد چند عامل در این ماجرا نقش اصلی را داشتند:

١- تداوم حمایت همه جانبه فرانسه از عراق و اعلام رسمی این سیاست از یک سو و انتظار آنان از ایران مبنی بر کمک به آزادی گروگان های فرانسوی در لبنان و شرط ایران برای قطع کمک های فرانسه به عراق. وال استریت ژورنال درباره حجم کمک های فرانسه به عراق و نقش این کمک ها در بقای دولت عراق می نویسد: طی ٨ سال از ١٩٧٧ تا ١٩٨٥ (١٣٥٦ تا ١٣٦٤) فرانسه تقریباً ١٢ میلیارد دلار سلاح های پیشرفته به عراق فروخت. فرانسوی ها دست کم ١١٣ فروند هواپیمای جنگنده میراژ اف - ١ که می توانست موشک های "اگزوسه" ساخت فرانسه را حمل و پرتاب کند به عراق تحویل دادند. این کشور همچنین تانک های ویژه عملیات خشکی و آبی، رادارهای بسیار پیشرفته، هلی کوپتر، سیستم های دفاع هوایی و گلول-ه های توپ موشکی از نوع "هاوزر" به عراق فروخته است. وال استریت ژورنال می افزاید: در سال ١٩٨٣ فروش سلاح های فرانسوی به عراق بیشتر از ارزش سلاح هایی بود که شوروی به عراق می فروخت. این برتری فرانسه در معاملات اسلحه با عراق تا سال ١٩٨٦ (١٣٦٥ - ١٣٦٤) ادامه یافت. یک فرودگاه نظامی در مرکز فرانسه تماماً به حمل اسلحه به مقصد عراق به وسیله