كنوز المعزمين - ابن سينا - الصفحة ٦٣ - بسط و تكسير

كه مشتمل بر عمل بسط و تكسير و مجوّز استعمالش همان تسميه كلّ باسم جزء است، باين قرار كه ميگويند:

علم كسر و بسط عبارتست از علم بوضع حروف مقطّعه باين ترتيب كه حروف يكى از اسماء اللّه را با حروف نام مطلوب امتزاج داده در يك سطر بنويسند، و در سطرهاى بعد حروف را مقدّم و مؤخرّ بدارند بترتيب و كيفيّتى كه بعد از چند سطر همان سطر اوّل بيرون بيايد، پس اسماء ملائكه و دعوات مناسب را بخوانند تا مقصود حاصل شود [١] ه. و نيز صاحب مفتاح السّعاده در تعريف علم خواصّ روحانى حروف از اوفاق و تكسيرات حرفى و عددى مى‌نويسد:

علم باحث عن كيفيّة تمزيج؟؟؟ الاعداد او الحروف علي التّناسب و التّعادل بحيث يتعلّق بواسطة هذا التّعديل ارواح متصرّفة تؤثر في القوابل حسب ما يراد و يقصد من ترتيب الاعداد و الحروف و كيفيّاتها [٢] در اين عبارت عقيده جمعى از علماى فنّ، بيان شده است كه مى‌گويند چون اشكال و الواح عددى و حرفى با شرايط مقرّر ترتيب داده شود، جسدى گردد روح موكّل را، و آن روح در اثر علاقه باين جسد منشأ آثار غريبه باشد.- و ما خود باين معنى در نوشته‌هاى پيش اشارت كرده‌ايم.

[١] - ج ٢ ص ٤٢٠ طبع حيدرآباد و كن.

[٢] - ج ٢ ص ٤١٨.