كنوز المعزمين
(١)
مقدمه مصحح
١ ص
(٢)
نام كتاب
٤ ص
(٣)
انتساب تاليف كنوز المعزمين بشيخ رئيس ابو على سينا
٩ ص
(٤)
ادله انتساب رساله بشيخ
١٠ ص
(٥)
رفع شبهه عدم انتساب رساله بشيخ
١٧ ص
(٦)
اسلوب انشاء كتاب
٢٠ ص
(٧)
مشرب و مذاق شيخ در فلسفه- رفع شبهه استبعاد
٢٢ ص
(٨)
عقيده شيخ در عجايب طبيعى و كرامات و خرق عادات
٢٧ ص
(٩)
نسخ مورد استفاده از كتاب
٣٢ ص
(١٠)
1- نسخه س
٣٣ ص
(١١)
2- نسخه ش
٣٤ ص
(١٢)
3- نسخه م
٣٤ ص
(١٣)
4- نسخه خ
٣٦ ص
(١٤)
5- نسخه ض
٣٦ ص
(١٥)
6- نسخه ب
٣٧ ص
(١٦)
چگونگى تصحيح كتاب
٣٧ ص
(١٧)
توضيح مطالب و تفسير اصطلاحات فنى علوم غريبه
٣٩ ص
(١٨)
دواير حروف
٣٩ ص
(١٩)
دايره ابتث يا ابتثى
٤٠ ص
(٢٠)
دايره ابجد
٤٠ ص
(٢١)
دايره اهطم
٤١ ص
(٢٢)
دايره ايقغ
٤١ ص
(٢٣)
دايره اجهب
٤٢ ص
(٢٤)
دايره اجذش و ارغى
٤٣ ص
(٢٥)
قاعده تقسيم حروف بعناصر و طبايع اربعه
٤٤ ص
(٢٦)
حركت و سكون حروف طبايع و عناصر
٤٦ ص
(٢٧)
تقسيم حروف بكواكب سبعه
٤٨ ص
(٢٨)
تقسيم حروف ببروج اثنا عشر
٤٩ ص
(٢٩)
اوفاق و الواح اعداد
٥٣ ص
(٣٠)
بسط و تكسير
٦٠ ص
(٣١)
رقيه تكسير
٦٤ ص
(٣٢)
تناسب الواح با منسوبات كواكب
٦٥ ص
(٣٣)
ارباب ساعات و ايام و ليالى
٦٦ ص
(٣٤)
عزيمه و معزّم
٦٩ ص
(٣٥)
عوذه و تعويذ
٧٣ ص
(٣٦)
كلمه تعويذ و مرادفات آن در فارسى
٧٩ ص
(٣٧)
تميمه
٨٢ ص

كنوز المعزمين - ابن سينا - الصفحة ٤٤ - قاعده تقسيم حروف بعناصر و طبايع اربعه

حروف دايره ارغى:

[ا ر غ ى ب ز ف ت س ق ث ش ك ج‌]- [ص ل ح ض م خ ط ن د ظ و ذ ع ه] چهارده حرف اوّل را اساس، و چهارده حرف دوم را نظيره گويند- و ساختن جمل از اين حروف (اجذش ظقن ... الخ- ارغى بزف ... الخ) واضح است و بشرح احتياج ندارد.

قاعده تقسيم حروف بعناصر و طبايع اربعه‌

براى تقسيم حروف بعناصر و طبايع اربعه در دايره اجهب همان قاعده معمول است كه در ابتث و ابجد و ساير دواير بدان عمل مى‌كنند- يعنى حروف: ا ج ه ب و ز ر د ... الخ را از اوّل اساس تا آخر نظيره چهار بچهار طرح كرده هفت حرف اوّل را از عناصر بآتش كه برترين آنهاست، و از طبايع بحرارت كه بالاترين قواى فاعله است تخصيص مى‌دهند- و هفت حرف دوم را بعنصر باد و طبيعت يبوست، و سوم را بآب و رطوبت، و چهارم را بخاك و برودت منسوب مى‌كنند [٧ ٤: ٢٨]- و اين حساب چنين نتيجه ميدهد:

١- حروف آتشى حارّ: ا و ى ل م ن ع ٢- «هوائى يابس: ج ز ك س ف ت ح ٣- «مائى رطب: ه ر ش ث ذ ص ط ٤- «ارضى بارد: ب د خ ظ غ ض ق اينكه گفتيم عقيده مشهور بود كه صاحب كتاب ما همان را پذيرفته‌