كنوز المعزمين
(١)
مقدمه مصحح
١ ص
(٢)
نام كتاب
٤ ص
(٣)
انتساب تاليف كنوز المعزمين بشيخ رئيس ابو على سينا
٩ ص
(٤)
ادله انتساب رساله بشيخ
١٠ ص
(٥)
رفع شبهه عدم انتساب رساله بشيخ
١٧ ص
(٦)
اسلوب انشاء كتاب
٢٠ ص
(٧)
مشرب و مذاق شيخ در فلسفه- رفع شبهه استبعاد
٢٢ ص
(٨)
عقيده شيخ در عجايب طبيعى و كرامات و خرق عادات
٢٧ ص
(٩)
نسخ مورد استفاده از كتاب
٣٢ ص
(١٠)
1- نسخه س
٣٣ ص
(١١)
2- نسخه ش
٣٤ ص
(١٢)
3- نسخه م
٣٤ ص
(١٣)
4- نسخه خ
٣٦ ص
(١٤)
5- نسخه ض
٣٦ ص
(١٥)
6- نسخه ب
٣٧ ص
(١٦)
چگونگى تصحيح كتاب
٣٧ ص
(١٧)
توضيح مطالب و تفسير اصطلاحات فنى علوم غريبه
٣٩ ص
(١٨)
دواير حروف
٣٩ ص
(١٩)
دايره ابتث يا ابتثى
٤٠ ص
(٢٠)
دايره ابجد
٤٠ ص
(٢١)
دايره اهطم
٤١ ص
(٢٢)
دايره ايقغ
٤١ ص
(٢٣)
دايره اجهب
٤٢ ص
(٢٤)
دايره اجذش و ارغى
٤٣ ص
(٢٥)
قاعده تقسيم حروف بعناصر و طبايع اربعه
٤٤ ص
(٢٦)
حركت و سكون حروف طبايع و عناصر
٤٦ ص
(٢٧)
تقسيم حروف بكواكب سبعه
٤٨ ص
(٢٨)
تقسيم حروف ببروج اثنا عشر
٤٩ ص
(٢٩)
اوفاق و الواح اعداد
٥٣ ص
(٣٠)
بسط و تكسير
٦٠ ص
(٣١)
رقيه تكسير
٦٤ ص
(٣٢)
تناسب الواح با منسوبات كواكب
٦٥ ص
(٣٣)
ارباب ساعات و ايام و ليالى
٦٦ ص
(٣٤)
عزيمه و معزّم
٦٩ ص
(٣٥)
عوذه و تعويذ
٧٣ ص
(٣٦)
كلمه تعويذ و مرادفات آن در فارسى
٧٩ ص
(٣٧)
تميمه
٨٢ ص

كنوز المعزمين - ابن سينا - الصفحة ٣٩ - دواير حروف

و موافق روح امانت است.- امّا پيروى ما در زبان و ادبيّات ملّى نيز از اروپائيان، بهيچ وجه شايسته و سزاوار نيست، مگر اينكه اهل زبان نسبت بموضوع و مطالب كتابى مخصوص، حكم نااهل بيگانه را داشته باشد- در اين صورت هم او را اجبارى بر مباشرت و تعهّد اين كار نيست «هر كسى را بهر كارى ساختند».

توضيح مطالب و تفسير اصطلاحات فنى علوم غريبه‌

در اثناء كتاب حاضر مطالبى درج شده و اصطلاحات فنّى بكار رفته كه براى اغلب خوانندگان پوشيده و محتاج بتوضيح و تفسير است.- بدين سبب نگارنده اين فصل را در مقدّمه افزود تا مطالعه‌كنندگان از فهم مطالب كتاب باز نمانند و بمراجعه ديگر كتب نيازمند نشوند.

دواير حروف‌

هر دسته از علماى فنون غريبه موافق سليقه و نظرى خاصّ حروف بيست و هشتگانه را [١] بترتيبى مخصوص مرتّب ساخته و آن را پايه و اساس اعمال فنّى قرار داده‌اند.


[١] - سبب اينكه عدد حروف را ٢٨ ميگيرند اوّلا رعايت حروف الفباى مشترك ما بين فارسى و عربى و حروف مختصّه عربى است بدين سبب حروف مختصّه فارسى را (پ چ ژ گ) ندارد- ثانيا الف ليّنه مدّى هوايى كه آن را لام الف ميگويند و بعلامت (لا) نمايش ميدهند چون در جزو حروف آهنگى صدادار نيست و حرف مصوّت محض است بحساب حروف صدادار نمى‌آيد، بر خلاف حروف ليّنه ديگر يعنى (وى) كه صورت آهنگى و غير آهنگى هر دو دارد و مصوّت محض نيست. اكثر فقها نيز در باب ديات حروف تهجّى را ٢٨ حرف ميگويند- عقيده علماى ادب نيز در باب خط همين است.