قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٤٦ - ٤- كتابهاى علمى و فنى بزبان فارسى

الادوية تأليف حكيم ابو منصور موفق بن على هروى در مفردات طبّ‌ [١].

ظفرنامه كه اصل آن را ببزرگمهر و ترجمه آن را بخطا بشيخ رئيس ابو على سينا منسوب داشته‌اند [٢].

ترجمان البلاغه تصنيف محمد بن عمر رادويانى‌ [٣] كه در اواسط قرن پنجم نوشته شده است.

شرح قصيده فلسفى ابو الهيثم احمد بن حسن جوزجانى به نثر از شاگرد وى‌ [٤].

[١] - گويا مؤلف آن در اواخر قرن چهارم و نيمه اول قرن پنجم هجرى ميزيسته.

تاريخ نسخه منحصر بفرد آن كتاب شوال ٤٤٧ هجرى است بخط على بن احمد اسدى طوسى. تأليف آن نيز ظاهرا در همان نيمه اول قرن پنجم هجرى بوده است. رش:

علامه قزوينى، بيست مقاله ج ١ ص ٥٠- ٥٣ و ج ٢ ص ٢٠٢- ٢٠٤؛ آقاى دكتر مهدى بيانى، نمونه سخن فارسى ص ١٠٥؛ مجله مهر سال ٧ شماره ٥- ٦ ص ٣٢٧- ٣٣١.

[٢] - حاج خليفه در كشف الظنون (ج ٢ ستون ١١٢٠) گويد: «ظفرنامه- اسم اسئلة انوشروان (ملك العجم المشهور) و اجوبة بزرجمهر على لغة الفهلوى دونها انوشروان [كذا] ثم امر نوح بن منصور السامانى وزيره [كذا] ابن سينا بنقله الى الفارسية فنقله». براى شرح تحقيق اين قول رش: مقدمه ظفرنامه بقلم نگارنده اين سطور (سلسله انتشارات انجمن آثار ملى شماره ٢٢).

[٣] - باهتمام و تصحيح آقاى احمد آتش با حواشى و توضيحات در استانبول (١٩٤٩ م) بچاپ رسيده است. رش: مقالات مرحوم استاد بهار، مجله يغما سال دوم شماره ٧ و ٨ و ٩؛ مقاله آقاى احمد آتش: سال سوم شماره دوم ص ٧٦- ٦٩؛

[٤] - رش: مجله يغما سال چهارم ص ١٧٦- ١٧٩: يك قصيده فلسفى فارسى، بقلم نويسنده اين سطور. شعر فلسفى و فلسفه منظوم هر دو در نزد شاعران متفلسف ايرانى در قرن چهارم ديده ميشود. شعر ابو الحسن شهيد بلخى (متوفى بسال ٣٢٥ هجرى) از نوع اول و بعض اشعار ابو بكر محمد بن على خسروى سرخسى‌