«غانمى، اين نسبت بغانم است و او اسم جد منتسب اليه است كه اديب محمد [بن‌] غانم غانمى باشد اديب مذكور از افاضل عصر خويش بود و ديوان شعرش در آفاق رواج داشت وى از مدّاحان نظام الملك بشمار ميرفت و ابو بكر اسفراينى دوست او از شعر وى براى من خواند پسرش محاسن مسعود بن محمد بن غانم بن ابو الحسين بن احمد بن على بن ابراهيم غانمى هروى در نيشابور متولد شد و در طوس نشأت يافت و در هرات ساكن گشت، او امامى فاضل و عالم و پارسا و نيكو سيرت و كثير المحفوظ بود. و شعرى زيبا و نظمى بديع داشت و من از وى جميع مسند هيثم بن كليب و شمايل ابو عيسى ترمدى و فوائد ديگر جز آنها را شنيدم و بسيارى از اشعار وى را نوشتم ولادت وى در شهر ربيع الاخر سال ٤٦٤ به نيشابور بود و وفاتش بهرات در شهر ربيع الاول سال ٥٥٣ [١] (پايان متن عربى).

بنا بر آنچه گذشت غانمى نام نسبى خاندانى بوده كه سمعانى نام دو تن از آنان (پسر و پدر) را ذكر كرده‌ [٢]؛ محتملست كه محمد بن محمد غانمى فردى از آن خاندان و شايد پسر محمد بن غانم غانمى و برادر محاسن مسعود بن محمد غانمى شاعر معروف كه عمرى دراز كرده و در سن ٨٩ سالگى درگذشته و سمعانى (متوفى بسال ٥٦٢ هجرى) ازو استفاده كرده است باشد. در صورت صحت اين احتمال مؤلف قراضه طبيعيات اصلا از مردم مشرق ايران (هرات)

[١] - اين رقم در اصل درست خوانده نمى‌شود.

[٢] - رش: ابو الحسن بيهقى، تتمه صوان الحكمه ص ١٠٤ ذيل شماره ١.