احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٧ - خانه پاكى و تسليم
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا بَلَداً آمِناً وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللَّهِ وَالْيَومِ الآخِرِ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى عَذَابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ [١]
«و ابراهيم گفت: اى پروردگار من! اين شهر را جاى امنى گردان و از مردمش، آنان را كه به خدا و روز قيامت ايمان دارند، از هر ثمره روزى ساز. گفت: هر كس كه كافر شد او را اندك برخوردارى دهم، سپس به عذاب آتش دچارش گردانم كه بد سرانجامى است.»
٣- ابراهيم از خدا خواست تا آيين حجّ را به او بنمايد (پس مناسك حجّ بنا به خواست ابراهيم و هدايت الهى صورت پذيرفته است) و چكيده آن دعاى پذيرش و ره يافتن به سوى اسلام است. خداوند مىفرمايد:
وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ* رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ [٢]
«و ابراهيم و اسماعيل پايههاى خانه را بالا بردند. گفتند: اى پروردگار ما! از ما بپذير كه تو شنوا و دانا هستى. اى پروردگار ما، ما را تسليم فرمان خود قرار ده، و از دودمان ما، امّتى كه تسليم فرمانت باشند، و مناسكمان را به ما بياموز و توبه ما بپذير كه تو توبهپذيرنده و مهربان هستى.»
از اين آيات به دست مىآيد كه بهترين دعا در خانه خدا بعد از توبه، اين دعاست كه خداوند ما را از مسلمانانى حقيقى قرار دهد كه در برابر خداى جهانيان تسليم هستند، و اين كه خداوند حقايق اسلام را تا ابد در نسل ما
[١] - سوره بقره، آيه ١٢٦.
[٢] - همان، آيات ١٢٧- ١٢٨.