احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢٦ - مسائل اين باب

ششم- ديدن خويش در آينه:

مُحرِم نمى‌تواند خويش را در آينه نگاه كند، زيرا اين كار جزو زينت است، امّا نگاه كردن در آينه به منظورهاى ديگرى چنانچه راننده از آينه پشت خود را نگاه مى‌كند، يا نگاه كردن در آينه به منظور مداواى زخم و وارسى كردن پيرامون بيمارى و نظاير آن اشكالى ندارد.

ولى آنچه گاهى بر مُحرِم اتّفاق مى‌افتد و چشم او بى‌هيچ عمدى به آينه حمامها و يا آسانسورها مى‌افتد بدور از اشكال است. اگرچه احوط آن است كه به قدر توان از همه آنها دورى كند، ولى اگر نتوانست مستحب آن است كه پس از هر مورد بگويد: «لبّيك»، از جهت نگاه كردن در آينه، كفّاره تعلّق نمى‌گيرد.

هفتم- پوشيدن كفش و جوراب:

شخص مُحرِم نمى‌تواند كفش و يا جورابى به پا كند كه پاى او را بپوشاند و ظاهر آن را پنهان دارد. اينك تفصيل آن از خلال چند مسأله به شرح زير است:

١- باكى نيست اگر فرد دمپايى به پا كند كه ظاهر پا را نپوشاند، ولى اگر چنين دمپايى نيافت مى‌تواند انواع ديگر كفش را بر پا كند به شرط اينكه پشت آن كفش را بشكافد به گونه‌اى كه ظاهر پا پنهان نماند.

آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، احكام حج - قم، چاپ: سوم، ١٣٨٨.

مى‌توان ظاهر پا را بدون پوشيدن چيزى پوشاند، چنانچه شخص بر دو پاى خود بنشيند يا مثلًا هنگام خواب آن دو را با روانداز بپوشاند.

٣- اگر مُحرِمى كفش، جوراب و نظاير آن بر پا كند احتياطاً بايد يك گوسفند كفّاره دهد.

٤- ظاهراً اين حكم به مردان اختصاص دارد و پوشيدن كفش و يا جوراب‌