احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢١٣ - تفصيل احكام

يعنى كسى كه حجّ براى او صورت مى‌گيرد كفايت مى‌كند و حجّ از او ساقط مى‌گردد، امّا اگر پيش از دخول به حرم بميرد حجّ احتياطاً بر ذمّه منوبٌ عنه باقى خواهد ماند. و در اين ميان تفاوتى ميان گونه‌هاى حجّ نيست.

٧- اگر نايب پس از احرام و پس از دخول در حرم بميرد تمام اجرت نيابت به او تعلّق مى‌گيرد.

٨- نايب حقّ ندارد از آنچه كه قبلًا توسط منوبٌ عنه شرط شده تخلّف كند، مگر با اجازه او.

٩- اگر نايب كارى كند كه موجب كفّاره گردد خود بايد كفّاره را بدهد نه نايب گيرنده.

١٠- بر نايب واجب نيست افزوده هزينه‌هاى حجّ را از پيش خود بپردازد، و همچنان بر او واجب نيست باقيمانده هزينه را به شخص نايب گيرنده بپردازد، گرچه مستحبّ است چنين نمايد.

١١- اگر نايب حجّ خود را با جماع پيش از وقوف در مشعر الحرام باطل كرد بايد حجّ را تمام كند و حجّ را در سال آينده از سر گيرد و بر شخص نايب گيرنده پرداخت چيزى تعلّق نمى‌گيرد.

١٢- نمى‌توان در حجّ واجب نيابت بيش از يك نفر را به عهده گرفت، ولى در حجّ مستحبّى مى‌توان چنين كرد.

١٣- مى‌تواند چنين باشد كه در يك سال داوطلبانه و يا در حجّ مستحبّى چند نفر از يكنفر نايب شوند، همانگونه كه در چند حجّ واجب، چند نفر مى‌توانند چنين كنند، چنانكه يكى از ايشان از سوى ديگرى حجّة الاسلام گزارد و آن ديگرى از سوى او حجّ نذرى بجاى آورد.