احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٠٢ - احكام حجّ قِران

بيت اللَّه بپردازد و نزد مقام ابراهيم عليه السلام دو ركعت نماز بگزارد، ميان صفا و مروه سعى كند و پس از حجّ به طواف نساء بپردازد.»

تفصيل احكام:

حجّ قِران نيز از وظايف اهل مكّه و كسانى است كه در اطراف آن زندگى مى‌كنند، مشروط بر آنكه دورى آنها از مكّه بيش از شانزده فرسنگ (چهل و هشت مايل و حدود نود كيلومتر) نباشد. در اين حجّ بعلاوه آنچه در حج افراد واجب است حاجى بايد هنگام احرام يك قربانى همراه خود داشته باشد تا در زمان ذبح آن، در منى‌ ذبح نمايد. و به همين سبب اين حجّ «قِران» ناميده شده است.

احكام حجّ قِران:

١- احرام در حجّ قِران با اشعار، يا تقليد و يا تلبيه صورت مى‌پذيرد.

«اشعار» عبارت از آن است كه كوهان شتر از سمت راست شكافته شود، و «تقليد» يعنى آويختن نعلى كه در آن نماز گزارده بر گردن قربانى (خواه شتر، يا گاو يا گوسفند مانند)، و جايز است كه تقليد را با بند، يا با نخ ونظاير آن انجام دهد.

٢- كسى كه احرام حجّ قِران بسته نمى‌تواند به حجّ تمتّع عدول كند.

٣- بر شخصى كه حجّ قِران بجاى مى‌آورد مستحبّ است تلبيه، اشعار و تقليد را با هم انجام دهد.

٤- شخصى كه حجّ قِران بجاى مى‌آورد مى‌تواند طواف را بر وقوف در عرفات و مشعر الحرام مقدّم دارد.