عَلَيْهِ وَآلِهِ، لِأَنَّكِ بِضْعَةٌ مِنْهُ وَرُوحُهُ الَّذِى بَيْنَ جَنْبَيْهِ، اشْهِدُ اللَّهَ وَرُسُلَهُ وَمَلائِكَتَهُ انِّى راضٍ عَمَّنْ رَضِيتِ عَنْهُ، سَاخِطٌ عَلى‌ مَنْ سَخِطْتِ عَلَيْهِ، مُتَبَرِّءٌ مِمَّنْ تَبَرَّأْتِ مِنْهُ، مُوالٍ لِمَنْ والَيْتِ، مُعَادٍ لِمَنْ عَادَيْتِ، مُبْغِضٌ لِمَنْ ابْغَضْتِ، مُحِبٌّ لِمَنْ احْبَبْتِ، وَكَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً وَحَسِيباً وَجَازِيَا وَمُثِيباً وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ» [١].

سپس ميان قبر و منبر دعاى روايت شده را بر زبان مى‌آورى و اگر انبوهى مردم، مانع شد، از جائى اين دعاى را مى‌خوانى كه حتّى‌الامكان به قبر نزديكتر باشد و مى‌گويى:

[١] - «درود بر تو اى دختر رسول خدا، درود بر تو اى دختر پيغمبر خدا، درود بر تو اى دختر حبيب خدا، درود بر تو اى دختر خليل خدا، درود بر تو اى دختر برگزيده خدا، درود بر تو اى دختر امين خدا، درود بر تو اى دختر بهترين خلق خدا، درود بر تو اى دختر بهترين پيغمبران خدا و رسولانش و فرشتگانش، درود بر تو اى دختر بهترين خلق، درود بر تو اى بانوى زنان جهانيان از اوّلين و آخرين، درود بر تو اى مادر حسن و حسين دو سيّد جوانان اهل بهشت، ودرود بر تو اى صدّيقه شهيده، درود بر تو اى پسنده پسنديده، درود بر تو اى با فضيلت پاك، درود بر تو اى حوريه آدمى نژاد، درود بر تو اى پرهيزگار پاك، درود بر تو اى همراز فرشته ودانا، درود بر تو اى ستمديده و حقّش غصب شده، درود بر تو اى فشار ديده مقهور، درود بر تو اى فاطمه دختر رسول خدا و بركات او و رحمت خدا بر تو و بر جان و تنت، گواهم كه تو در گذشتى با دليل روشن از طرف پروردگارت، و گواهم كه هر كه شادت كند شاد كرده رسول خدا را، و هركه بر تو ناسپاسى كند ناسپاسى كرده رسول خدا را، و هركه آزارت دهد آزار داده رسول خدا، و هركه با تو حفظ رابطه كند حفظ رابطه كرده با رسول خدا، و هركه از تو ببرّد پس بريده است از رسول خدا، زيرا تو پاره تن و جان اويى كه در تن اوست گواه گيرم خدا ورسولان و فرشتگانش را كه راضيم از هر كه تو از او راضى هستى، و خشمنده‌ام بر هر كه تو بر او خشمنده‌اى، بيزارم از كسى كه تو از او بيزارى، دوستم با هركه تو او را دوستش دارى، دشمنم با هركه تو دشمنش دارى متنفّرم از هر كه تو از او متنفّرى، دوستم با هر كه تو با او دوستى، و بس است به خدا كه گواه باشد، حسابگر، كيفر ده و پاداش بخش.»