احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٢٥ - زيارت پيامبر و اهل بيت او
و اگر نيازى داشتى قبر پيامبر را پشت شانهات قرار ده و رو به قبله بايست و دو دستت را به آسمان بالا ببر و نيازت را بخواه، شايد كه به خواست خدا بدان دست يابى [١].
سپس رو به قبله بايست و بگو:
«اللَّهُمَّ إِلَيْكَ أَلْجَأْتُ ظَهْرِي، وَإِلى قَبْرِ نَبِيِّكَ مُحَمَّد صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ عَبْدك ورسولك أَسْنَدْتُ ظَهْرِي، والْقِبْلَةَ الَّتِي رَضيت لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ اسْتَقْبَلْتُ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَصْبَحْتُ لَاأَمْلِكُ لِنَفْسِي خَيْرَ مَا أَرْجُو، وَلَا أَدْفَعُ عَنْها شَرَّ مَا أَحْذَرُ عَلَيْهَا، وَأَصْبَحَتِ الْامُورُ بِيَدِكَ فَلَا فَقِيرَ أَفْقَرُ مِنِّي، رَبِّ إِنِّي لِما أنزلتَ مِنْ خيرٍ فَقِيرٍ، اللّهمّ ارْدُدني مِنكَ بخيرٍ فإنّهُ لا رادَّ لِفضلِكَ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ تُبَدِّلَ إسْمِي، أَوْ تُغَيِّرَ جِسْمِي أَوْ تُزِيلَ نِعْمَتَكَ عَنْدِي، اللَّهُمَّ كَرِّمْنِي بِالتَّقوى، وَجَمِّلْنِي بِالنِّعَمِ، وَاعْمُرْنِي بِالْعَافِيَةِ، وَارْزُقْنِي شُكْراً لِعَافِيَتِكَ» [٢].
سپس دل خود را متوجّه بانوى زنان جهان حضرت فاطمه زهرا سلام اللَّه عليها مىكنى و با خشوع قلب به زيارتش مىپردازى و مىگويى:
«يَا مُمْتَحَنَةُ امْتَحَنَكِ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكِ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَكِ فَوَجَدَكِ لَمِا امْتَحَنَكِ صَابِرَةً،
[١] - وسائل الشيعه، ج ١٠، ص ٢٦٦، حديث ١، باب ٦ از ابواب المزار.
[٢] - «بار خدايا! به تو پناه آوردهام، و به قبر پيامبر، بنده، و رسولت پشتم را استوار گرداندم، و به قبلهاى كه براى محمّد صلى الله عليه و آله برگزيدى روى آوردم. خدايا! من چنانم كه خير مورد نظر خود را براى خويش مالك نيستم، و نمىتوانم شرّى را از نفس خود دور كنم، و امور همه به دست توست، پس هيچ كس فقيرتر از من نيست، خدايا من نيازمند آن خيرى هستم كه تو فروفرستادى. خدايا مرا به خير خود بازگردان كه كسى نمىتواند فضل تو را ردّ كند. خدايا به تو پناه مىبرم از اينكه اسم مرا تبديل كنى، يا پيكرم را دگرگون سازى، يا نعمتت را بر من از ميان برى. خدايا مرا به تقوى بياراى و به نعمت آراستهام گردان و به عافيت آبادم گردان و براى عافيتت سپاس روزى من كن.»