احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٠٥ - پارهاى از احكام سعى

صورتى كه بتواند خويش را از خطرها حفظ كند، حتّى‌ اگر مجرّد باشد.

٣- زنى كه توان حجّ ندارد، مگر با همراهى از مَحارِمِ خويش، تحقّق استطاعت وى بسته به بودن چنين كسى است و اگر همراهى مَحَرم متوقّف بر پرداخت هزينه سفر او باشد، بر زن واجب است كه آن را تأمين نمايد وجزء هزينه حجّ خودش به شمار مى‌رود، پس- در اين صورت- اگر زن توانايى تأمين هزينه حجّ خود و همراه مَحْرَم را دارد مستطيع است و گرنه مستطيع نمى‌باشد.

٤- زنى كه مهرش براى هزينه‌هاى حجّ كافى باشد و همسرش بتواند آن را بدو بپردازد، آن زن بايد مهر خود را از شوهرش مطالبه كند و اگر همسرش اين مهر را بدو پرداخت آن زن مستطيع خواهد شد.

٥- اگر زن حائضى بخواهد داخل مسجد شجره و يا ديگر مساجد در ميقاتها احرام بندد، بايد در حالى نيّت احرام كند كه از اين مسجدها گذر مى‌كند اگر درهاى اين مساجد گوناگون باشد، يا هنگام بيرون آوردن چيزى باشد كه در اين مساجد نهاده شده است، و همچنان مى‌تواند كنار اين مساجد بدون دخول در آنها احرام بندد، يا پيش از ميقات به وسيله نذر احرام بندد، مثل اينكه نذر كند كه در مدينه منوّره احرام بندد.

٦- زنى كه به ميقات مى‌رسد در حالى كه حيض است و نمى‌داند آيا پيش از پايان يافتن زمان عمره تمتّع پاك مى‌شود و يا نه، نيّت احرام ما فى الذمّه مى‌كند، پس اگر پاك شد عمره تمتّع و حجّ آن را بجاى مى‌آورد و در غير اينصورت حجّ افراد را با احرامى كه در آن بسر مى‌برد مى‌گزارد.

٧- غسل احرام بر زن حائض و زنى كه در نفاس است استحباب دارد چنانكه بر ديگران.