- ل لا و شاخه‌اى از شاخه‌هاى رحمتت كه پيامبرت بيانش داشته، و پرده از فضيلت و شرف تعبّد در آن برداشته، و تو آن را به هنگام سلامت نفس من به من ابلاغ كردى، پس سپاس از تو اى آقاى من براى نعمت بزرگى كه به من عطا نمودى و براى طاعت خود، و طلب خشنوديت، وبزرگداشت حرمت پيامبرت به زيارت قبر او، و تسليم در برابر او، و امد و شد در مشهدها و موقفهاى او ارمغانم كردى. پس سپاس از آن توست اى آقاى من، سپاسى كه سپاسهاى حاملان عرشت و ساكنان آسمانهايت را در نظم خود دارد، و حمد گذشتگان پيرامون آن نارساست، وحمد آيندگان از آفريده‌هاى تو فضل دارد. سپاس از آن توست اى آقاى من، سپاس كسى كه سپاست را شناخته، و توفيق حمد در دست توست حمدى كه آكنده است آفريده‌هاى تو را، و به هر كجا خواهى رسد، و بر تو پوشيده نيست، و در برابر تو از ميان نمى‌رود، و به نهايت درجه خشنودى تو رسد، و به پايان آن نخستين حمدهاى آفريده‌ها تو از تو نرسد، و حمد از آن توست مادامى كه حمد را شناختم و به حمد باور يافتم، آغاز سخن حمد قرار داده شد. اى جاودانه عزّت و عظمت. و اى هميشه چيره و قدرتمند، و اى با هيبت و با نيرو و كسى كه فرمان و اراده‌اش نافذ است، و رحمت و مغفرتش گسترده، و دنيا و آخرت را پرورنده، چه نعمتهاى بسيار تو بر من كه از بيان ساده‌ترين آن ناتوانم، و شكر من به ناچيزترين آنها نرسد، وچه نيكوكاريهايى كه در حقّ من روا داشتى كه از فراوانى در وهم نايد، و انديشه‌ام در بندش نكشد. خدايا! درود فرست بر پيامبرت مصطفى‌ در دوران كودكى و جوانى و كهنسالى، درودى بر پاكترين پاكيزگان از حيث رفتار و باراترين بارندگان و بزرگترين آفريده تو كه نشانه‌ها را با او آشكار ساختى، و رسالتها را با او به اتمام رساندى، و نبوّتها را با او ختم كردى، و درِ خيرها را با او گشودى، و پاك آشكارش كردى، و او را به عنوان پيامبر و رهنما و امين و مهدى برگزيدى، و دعوتگرى كه بسوى تو فرامى‌خواند، و به راه رهنمون مى‌شود، و دليلى است در بارگاه كبريائيت. خدايا! بر معصومين از عترت، و طيّبين از خاندانش درود فرست و جايگاه ايشان را نزد خود بالا بر، و مراتبشان را در بارگاه خود عظمت بخش، و نشستگاههايشان را در رفيق اعلى‌ قرار ده، و به نزديكى پيامبرت درجاتشان را فزونى بخش و با ديدار او خوشحاليشان را كمال ده، و با جايگاه او انس ايشان را فراهم آور.»