احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٦ - احكام وقوف در عرفات

٥- منظور از وقوف در عرفات درنگ و اقامت است در آن براى مدّتى مشخّص بدون آنكه از آن خارج گردد بى آنكه تفاوتى ميان جلوس، يا خواب، يا راه رفتن در طول اين مدّت باشد، بلكه بهتر آن است در سمت راست جبل الرحمه بايستد و با زارى از خداوند بخواهد توبه‌اش را بپذيرد.

مستحبّات وقوف در عرفات:

براى وقوف در عرفات مستحبّاتى است كه به مهمترين آنها اشاره مى‌كنيم:

١- خواندن اين دعا هنگام رفتن به سوى عرفات:

«اللَّهُمَّ إِيّاكَ صَمَدْتُ، وَإِيّاكَ اعتَمَدتُ، وَوَجهكَ أَرَدْتُ، أَسْأَلُكَ أَنْ تُبَارِكَ لِي فِي رحْلَتِي، وَأَنْ تَقْضِي لِي حَاجَتِي، وَأَنْ تَجْعَلَنِي ممّن تُباهِي بِهِ اليوم مَنْ هُوَ أَفْضَلُ مِنِّي» [١].

٢- غسل كردن.

٣- اقامه دو نماز (ظهر و عصر) با يك اذان و دو اقامه در اوّل وقت ظهر براى كسى كه در خارج از عرفه (مثل نمره) خيمه زده است و اين براى زودتر رسيدن به عرفات است كه به پيروى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله صورت مى‌پذيرد.

٤- باقى ماندن بر وضو در طول اقامت در عرفات.

٥- وقوف در دامنه كوه. بالا رفتن بر كوه جز براى ضرورت كراهت دارد.

٦- توجّه به خداوند سبحان از ژرفاى دل و تكرار اذكار زير بشمار