احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٥٦ - تفصيل احكام

٥- تقصير

حديث شريف:

از حضرت صادق عليه السلام نقل است كه فرمود:

«إِذَا فَرِغْتَ مِنْ سَعْيكَ وَأَنْتَ مُتَمَتِّعٌ فَقَصِّرْ مِنْ شَعْرِكَ مِنْ جَوانِبِهُ وَلِحْيَتِكَ، وَخُذْ مِنْ شَارِبِكَ، وَقَلِّمْ أَظْفَارَكَ، وَأَبْقِ مِنْهَا لِحَجِّكَ، فَإِذَا فَعَلْتَ ذ لِكَ فَقَدْ أَحْلَلْتَ مِنْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَحِلُّ مِنْهُ الْمُحْرِمَ وَأَحْرَمْتَ مِنْهُ، فَطُفْ بِالْبَيْتِ تَطُوُّعاً مَا شِئْتَ» [١].

«هرگاه از سعى خود فارغ شدى در حالى كه در عمره تمتّع به سرمى‌برى، پس از گوشه‌هاى موى و ريشت تقصير كن و سبيل خود را بگير و ناخنت را كوتاه كن و اندكى از آن را براى حجّت باقى بگزار. پس هرگاه چنين كردى هرچه بر مُحرِم حرام است بر تو حلال گردد و خانه را داوطلبانه هرچه خواستى طواف كن.»

تفصيل احكام:

تقصير پنجمين عمل از اعمال عمره تمتّع است و آن عبارت از كوتاه كردن مقدارى موى از سر، يا ريش، يا سبيل و يا گرفتن مقدارى از ناخن پس از فراغت از سعى به نيّت تقرّب به خداوند سبحان است. و بوسيله آن آنچه بر