احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤٦ - پارهاى از احكام طواف

ركنى از اركان حجّ و عمره است.

٢- كسى كه طواف را فراموش كند هرگاه آن را به خاطر آورد بايد انجامش دهد، حجّ و عمره‌اش هم باطل نمى‌شود، حتّى‌ اگر پس از بازگشت به وطنش آن را به خاطر آورد بايد در اين هنگام خود بنابه احوط اگر برايش مقدور است به مكّه باز گردد و طواف را قضا كند، و اگر برايش مقدور نبود بايد از كسى بخواهد تا از سوى او طواف كند.

٣- در آغاز نمودن از حجرالاسود و پايان يافتن به آن، دقّت لازم نيست.

همچنين در قرار دادن سمت چپ طواف كننده به سوى كعبه، بلكه آن‌چه را عرف تصديق كند كفايت مى‌كند، ولى اگر از ركنى جز ركن حجرالاسود آغاز نموده و به پايان برساند طوافش باطل است، و چنين است اگر به گونه‌اى طواف كند كه كعبه در سمت راست او قرار گيرد يا آن گونه طواف كند كه در بيشتر اوقات چهره‌اش رو به كعبه باشد.

٤- طواف در حال سواره و يا در حالى كه حاجى را كسى حمل كند يا در حال دويدن حتّى اگر به اختيار صورت گيرد صحيح است.

٥- جايز است طواف پُشت مقام ابراهيم عليه السلام صورت گيرد به ويژه هنگام ازدحام، ولى احوط آن است كه در حالت غير ازدحام، طواف بين مقام و كعبه و در حدود همان مسافت از ساير جهات صورت پذيرد.

٦- اگر حاجى به سبب پيش آمدن عذرى همچون بيمارى و يا باطل شدن وضو، يا حيض شدن زنان، طواف را قطع كند، بايد به هنگام از ميان رفتن عذر طواف را كامل گرداند، البتّه در صورتى كه چهار شوط يا بيشتر از طواف گذشته باشد، و در غير اينصورت بايد طواف را از سر گيرد.

٧- اگر در حال طواف وقت نماز واجب فرا رسد، مستحب است طواف را قطع كند و پس از اداى نماز واجب، طواف را كامل گرداند حتّى‌ اگر در