احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٥٤ - تفصيل احكام

پيمودن هفت‌بار فاصله ميان صفا و مروه است به اينكه شوط نخست از صفا به سوى مروه آغاز مى‌شود و شوط دوّم از مروه به سوى صفا تا اينكه شوط هفتم به مروه ختم مى‌گردد.

پاره‌اى از احكام سعى:

١- حجّ و عمره با ترك عمدى سعى باطل مى‌شوند، امّا اگر ترك آن به سبب جهل يا فراموشى مسأله باشد مبطل نيست، بلكه حاجى بايد خود آن را در صورت امكان قضا كند، اگر نتوانست، نايب بگيرد و حتّى‌ پس از ماه ذى‌الحجّه بايد انجام دهد.

٢- سعى بايد با نيّت قربت صورت گيرد، بدين ترتيب كه قصد كند سعى را براى فرمانبرى از خدا انجام مى‌هد، در آن طهارت از حدث يعنى وضو و غسل و نيز طهارت از خبث يعنى طهارت بدن و لباس از نجاسات، شرط نيست، بلكه مستحب مى‌باشد.

٣- مستحب است پيش از روى آوردن به صفا براى آغاز نمودن سعى حجرالاسود را لمس كند يا حداقلّ بدان اشاره كند و سپس از آب زمزم بنوشد و از آن بر سر و پشت و شكمش بريزد و دعا كند كه خداوند آن را علم نافع، رزق گسترده و بهبودى از هر مرض و بيمارى قرار دهد.

٤- در سعى واجب نيست از صفا بالا رود و بر سنگها صعود كند همچنان لازم نيست با پا سنگهاى مروه را لمس كند، بلكه در سعى كافى است از لبه صفا شروع كند و به لبه مروه برسد.

٥- جايز است مسافت ميان صفا و مروه به هر صورتى پيموده شود خواه با پاى پياده، يا دويدن يا سواره و امثال آن.

٦- احوط آن است كه در طبقه بالا سعى نكند.