احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٤ - حرم امن خدا
براى زندگى خود به احدى نياز نيافت، مىتوان گفت حجّ بر او واجب گشته است، چه، راهى به سوى بيت اللَّه الحرام يافته است.
حرم امن خدا
خداوند مسجدالحرام را خانهاى همگانى براى تمامى مردم قرار داده است، و اهالى و زائران را در آنجا يكسان دانسته است، و به كسانى كه مردم را از اين خانه باز مىدارند و يا در آن ستم روا مىدارند با عذابى دردناك هشدار داده است. و اين چنين خداوند آنجا را جايگاه و محل امنى قرار داده است براى مردم. خداوند مىفرمايد:
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِي جَعَلْنَاهُ لِلنَّاسِ سَوَاءً الْعَاكِفُ فِيهِ وَالْبَادِ وَمَن يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحَادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ [١]
«آنهايى را كه كافر شدند و مردم را از راه خدا و مسجدالحرام- كه براى مردم چه مقيم و چه غريب يكسانش قرار دادهايم- باز مىدارند، و نيز هر كه در آنجا قصد كجروى يا ستمكارى داشته باشد، عذاب دردآور مىچشانيم.»
از اين آيه كريمه بر حقايق زير ره مىيابيم:
١- كسى كه مردم را از رفتن به مسجدالحرام باز مىدارد، و مانع از آن مىشود كه مردم بدان جا روند، به منزله كافر است.
٢- اين كه مسجدالحرام از آن هيچ كس نيست و براى مجاور يا زائرى كه از راه دور آمده يكسان است، زيرا كه خانه، خانه خداست و از آنِ جهانيان.
٣- كسانى كه در آنجا به مردم ستم روا دارند، خداوند به عذابى دردناك گرفتارشان مىكند، و بدين ترتيب بشريّت حرمت اين خانه را درمىيابد،
[١] - سوره حجّ، آيه ٢٥.