احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٣ - 1- حجّ در قرآن كريم
٤- در اين خانه بركت است براى همه مردمان؛ جايى كه مردم در آن گرد مىآيند تا شاهد منافع خويش باشند، و به تقوا و پاكى نايل آيند.
٥- در اين خانه هدايت است براى مردم، خانهاى كه زائران آن، به دين حقيقى خدا در آن ژرفانديشى مىكنند، و علم و ايمان مىاندوزند. آيا در اين خانه بيّنات دلايل روشنى از آثار ابراهيم و ديگر انبياء و از صحّت وعده الهى در يارى رساندن به بندگانش و پيروز كردن دينش بر همه اديان ديده نمىشود؟ اين مقام ابراهيم عليه السلام است كه مردم آن را تا امروز محرابى مىدانند براى نماز و دعايشان، كه بزرگداشتى است از خدا براى بنده با وفايش حضرت ابراهيم الخليل عليه السلام.
٦- از نشانههاى خداوند سبحان اين است كه هر كه به مكّه درآيد در امن خواهد بود زيرا خداوند اين خانه را حرم امن قرار داده است، و اين كه هر انسانى با هر نژاد و رنگى در كنار خانه خدا احساس آرامش مىكند، اگرچه دنيا به ستيز با او برخاسته باشد. اين احساس از نشانههاى خداوند سبحان و از عوامل دوستى و انس مردم نسبت به اين خانه است.
٧- خداوند از همه مردم خواسته است تا آهنگ خانه او كنند، و اين شريعتى گشته است الهى كه هم چون دَيْنى بر ذمّه همه مردم لازم الاجراست، (حجّ همان رويكرد به محل مقدّس است) ولى خداوند اين تكليف را بر آنها سبك ساخته است، زيرا توانايى را در وجوب حجّ شرط دانسته و فرموده است: مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا.
٨- توانايى، شرطى است مفهوم در ميان مردم كه مصاديق آن متناسب با هر زمان و مكان و شخص تغيير مىكند. پس هنگامى كه انسان قدرت رفتن به بيت اللَّه الحرام را دريافت، و از صحّت جسمى و امنيّت راه و زاد و توشه رفتن و برگشتن به سوى خانوادهاش اطمينان حاصل كرد و ديگر پس از حجّ